Sunnudagur enn og aftur - Allt fyrir frišinnŽaš er mašur ķ götunni okkar sem er alltaf aš gera viš bķlinn sinn. Ég hef oft velt žvķ fyrir mér hversu mikiš er hęgt aš gera viš einn bķl. Mašur, sem viršist hafa svona mikiš vit į bķlum, getur varla įtt svo mikla druslu aš hśn žurfi endurlķfgun um hverja helgi og nokkur kvöld ķ viku. Žetta vekur meš mér žęr grunsemdir aš žaš vaki eitthvaš allt annaš fyrir žessu manni. Ég sé hann sjaldnast meš verkfęri ķ hönd. Hann bograr undir opinni vélarhlķfinni meš tvist ķ hönd. Af og til rekur hann höndina nišur ķ drullugt dótiš og nuddar eitthvaš. Višgeršargallinn hans er svo śtklķndur ķ smurolķu og drullu aš halda mętti aš hann hefši komiš svona frį framleišanda. Getur veriš aš kona žessa manns sé meš hreingerningaręši en honum finnist svo gaman aš vera skķtugur aš til aš halda heimilisfrišinn hafi žau komiš sér saman um žetta fyrirkomulag? Ritað hefur Ólöf I. Davķšsdóttir 13:00 . . .
