Síðar, sama dag - Ef Múhammeð fer ekki til fjallsins...Við sleppum alveg merkilega vel frá þessum þjóðhátíðardegi. Stefnan var tekin beint á Hljómskálagarðinn. Beint í hoppukastalana, nánast engar biðraðir ennþá. Eftir sykurkvoðu, meira nammi og Pétur Pókus, litum við inn í Listasafn Reykjavíkur. Aldrei komið þar áður. Erró beint í æð. Til að njóta fjölbreytileika mannlífsins til fulls var svo farið í Kolaportið. Pönnsur hjá pabba og mömmu í lokin.Ég fékk óyrta ósk mína uppfyllta. Ég leitaði skjóls undan vindinum upp við rjóður. Þá heyrði ég í lúðrasveit. Hún beygði af götunni og inn í garðinn, og skrúðgangan á eftir. Liðið beygði svo út af gangstígnum og stefndi beint á mig. Ég ákvað að hvika hvergi. Hersingin staðnæmdist öll í tveggja metra fjarlægð frá mér. Hver pantaði þetta fyrir mig? Þarna stóð ég augliti til auglitis við prúðbúna skáta í nýstraujuðum skyrtum með íslenska fánann á stöngum. Þar fyrir aftan stóð þessi líka reffilega lúðrasveit í grænum búningum. Sonurinn spurði mig hvort þetta væru hermenn. Ritað hefur Ólöf I. Davíðsdóttir 19:13 . . .
