Þriðjudagur - Á slóðum TarzansLíkt og frumskógakönnuðurinn heldur inn í myrkviðinn með sveðju í hönd þyrftum við helst að grípa skóflu til að komast í rúmið. Það er þokkalega greiðfær leið að rúmunum okkar. Hvers þarfnast maður frekar? Koddinn minn, tebolli og góð bók nægir mér við svona frumstæðar aðstæður. Auðvitað gengur verkið hægt en við erum þó enn bjartsýn. Það er búið að flota í eldhúsgólfið. Múrarinn ætlaði að byrja á flísalögninni eftir hádegismat í dag en svo hringdi einhver í hann sem er sterkari en dauðinn. Sagðist koma aftur til okkar á fimmtudag. Allir þurfa einhvern tíma að láta í minni pokann fyrir dauðanum. Ég hef verið að velta því fyrir mér hvað skilur á milli feigs og ófeigs við ýmsar aðstæður. Þessar vangaveltur mínar hafa vaknað við lestur bókarinnar "Leitin að tilgangi lífsins" eftir Viktor E. Frankl. Merkileg lesning. Ritað hefur Ólöf I. Davíðsdóttir 21:38 . . .
