Fimmtudagur - Ćvintýrin gerast ennÉg fann ótrúlegan stađ í miđri Reykjavík í gćr. Ţađ er göngustígur sem liggur međfram fjölfarinni umferđargötu. Hann liđast inn á milli trjáa og út á húsagötuna fyrir ofan. Viđ enda stígsins er grenitrjálundur. Trén eru há og ţétt og hvolfast alveg yfir stíginn svo úr verđur ţétt ţak úr barrgreinum. Ţađ var undrum líkast ađ standa í rökkrinu undir trjánum viđ ţrumandi undirleik umferđarinnar og sjá stöku sólargeisla sem vogađi ađ ţrengja sér niđur á milli greinanna. Eitt augnablik var ţessi stađur umlukinn töfrahjúp sem gerđi hann ósýnilegan ţeim sem fyrir utan hefđu stađiđ. Ţegar ég kom út úr lundinum helltist sólskiniđ yfir mig eins og ég hefđi gengiđ út úr mynd á vegg. Ég ímyndađi mér ađ lundurinn hefđi lokast á eftir mér og enginn ţekkti leiđina inn nema ég. Ritað hefur Ólöf I. Davíđsdóttir 10:46 . . .
