Sunnudagur, 28. október, 2007
10 litlir negrastrákar

Nú eru allir að tjá sig eitthvað um endurútgáfu bókarinnar 10 litlir negrastrákar. Fólk virðist sumt hvert vera alveg einstaklega móðgað og segja að hún byggi upp rasisma í litlum börnum. Nú verð ég að viðurkenna að ég hef ekki lesið þessa sögu en ég held að sagan sé eins og lagið og það kunni ég vel þegar ég var krakki og ég er eins langt því frá að vera rasisti og hægt er. Mér gæti ekki verið meira sama hvernig þú lýtur út eða hver húðlitur þinn er, fólk er upp til hópa fífl og húðlitur breytir engu um það. Nei ég segi svona. Vildi bara benda á að þessi texti breytti mér a.m.k. ekki í rasista.
Annað sem ég vildi benda á er orð hafa bara þá merkingu sem þú leggur í þau. Negri er bara dregið af Negro sem þýðir mjög einfaldlega svartur og var bara notað sem almennt orð yfir svertingja, það ætti því ekki að vera niðrandi nema bara ef það að vera svertingi sé niðrandi. Orðið sjálft er bara hlutlaus litur og ég hef ALDREI lagt neikvæða merkingu í það orð og finnst að það ætti enginn að gera það.
Í rauninni held ég að það séu bara 2 týpur af fólki sem leggi neikvæða merkingu í þetta orð, eða ég held það, kannski er það bara ég sem er skrítinn. Annars vegar eru það rasistar sem lýta niður á svarta manninn og þar af leiðandi er orðið negri sjálfkrafa orðið neikvætt orð í þeirra augum. Hin týpan held ég að sé sú sem má ekki einu sinni segja negrabrandara eða karlrembubrandara eða neitt þannig við af því að þá móðgast það. Ég held að báðar þessar öfgar séu slæmar. Ég persónulega elska svona brandara, ekki af því að brandarinn sjálfur sé svo fyndinn heldur af því að það eru actually til fávitar sem finnst brandarinn ekki vera brandari heldur bara heilagur sannleikur, hvernig er hægt að vera svo heimskur? Hin ástæðan, sem vegur mun meira hjá mér, er sú að sumir verða svo ógeðslega móðgaðir að það mætti halda að þú hafir farið og nauðgað mömmu þeirra eða eitthvað, og það að fólk geti orðið svona móðgað yfir heimskulegum brandara finnst mér bara æðislega fyndið.
Dæmi um svona brandara sem ég bara spring úr hlátri yfir væri til dæmis þessi:
Einu sinni voru 2 menn og 3 svertingjar að labba niður hæð...
Ég eiginlega trúi ekki hvað ég hló mikið þegar ég heyrði þessa setningu fyrst. Að vísu var ég sá eini sem fattaði þetta þá af því að hann var sagður þannig að allir voru að bíða eftir einhverju meiru og föttuðu ekki að leita að brandaranum í setningunni. En anyways, ég er kominn svoldið langt út fyrir efnið. Umfram allt finnst mér að við verðum að gera okkur grein fyrir því að 10 litlir negrastrákar sagan er bara barn síns tíma, fyrsta barnasagan til að koma út á íslensku ef mér skjátlast ekki, og það má ekki hvítþvo söguna.
Hvort þessi bók sé við hæfi sem barnabók er að vísu nokkuð vafasamt, ég skal alveg viðurkenna það, en það á við um svo ógeðslega margt annað. Über-commersialisminn í Pokemon til dæmis tel ég að sé mjög ógeðfeldur og öll þessi ofverndun barna í dag tel ég líka mjög af hinu slæma. Fyrir þá sem vissu ekki þá voru Lord of the Rings til dæmis barnabækur á sínum tíma, með allri sinni grimmd og bardögum, áfengis- og tóbaksneyslu og svo framvegis. Það besta sem Bilbo Baggins vissi um var að fá sér góðan öl og reykja pípu. Shit maður, ég er aftur kominn útfyrir efnið, enda með hita og get varla hugsað þannig að ég kannski enda bara hér með því að segja að 10 litlir negrastrákar er hluti sögunnar, negri er ekki neikvætt orð, svona bók á ekki að breyta krökkum í rasista, það er til margt barnaefni sem er jafnslæmt eða jafnvel verra, a.m.k. í mínum augum og já ég veit ekki meir. Nú bið ykkur bara um að koma með ykkar skoðun á þessari bók.

|