miðvikudagur, 31 ágúst, 2005
Það sem allir hafa beðið eftir.

Jæja, þá er maður kominn heim frá Danaveldi og þar af leiðandi kemur nú loksins Danmerkurblogg eins og Atli og Eiður eru búnir að heimta nokkrum sinnum. Ég bloggaði ekkert meðan ég var úti því að tölvan hjá bróður mínum er í köku og ekki hægt að fara á netið (fyrir utan það að ég hafði annað betra að gera við tíman ;P).

Það gerðist svo sem ekkert að viti. Ég eyddi fyrstu 2 dögunum í Köben, labbaði strikið og sonna, ekkert að sjá né gera. Svo fór ég til Álaborgar og sá hvernig bróðir minn býr, djöfull lýst mér vel á Álaborgarháskólasvæðið, helvíti flott. Eitt af aðal umræðu efnunum hjá brósa var að finna handa mér danska stelpu svo ég myndi flytja út líka og var þá sama hvort hún væri 15 eða 35, allaf spurði hann hvað með þessa. :P
Svo heilasaði maður upp á nokkra sem maður þekkti þegar maður bjó í Hjallerup. Því miður gafst ekki tími til að hitta nærri alla samt. Við eyddum einhverjum 4-5 dögum þarna, man það ekki alveg. Bróðir minn var að taka sumarpróf á meðan þannig að ég og Mamma löbbuðum bara verslunargöturna á meðan. Ég keypti mér nokkuð góðan leðurjakka, annars ekkert sem gerist þar. Svo þegar brósi var búinn í prófum keyptum við handa honum nýjan svefnsófa og fórum svo suður í Suðurkastala (Sönderborg) og þar eyddi ég tvem dögum í að hjálpa frænda að gera upp húsið sitt. Svo bara haldið heim.

Lestin frá Suðurkastala hitti ekki alveg nógu vel á flugið þannig að ég þurfti að hanga á flugvellinum ekki eina heldur tvær mannsævir að mér fannst. Lagði af stað með lestinni kl 12 (ísl tíma) og lenti heima um 12. Reyndar varð klukkutíma seinkun á fluginu líka. Var að pæla í að blogga þá en týmdi ekki að borga 35 kr á mínútuna.

Þrátt fyrir að hafa talað íslensku allan tíman úti fann ég hvernig kveiknaði á dönskunni þegar ég fór að vera einn út á flugvelli. T.d. sagði ég "þúsund þakkir" við flugfreyjuna. Hmm, maður segir það víst ekki á íslensku, svo komu dönskuslettur inn í íslenskuna hjá mér líka. Jæja, það skiptir litlu.

Það er alltaf verið að byðja mig um að setja þetta blogg á ensku, geri kannski skoðanna könnun með það seinna. Annars nenni ég ekki að hafa þetta lengra núna, bæti við þetta seinna, ef ég verð ekki búinn að gleyma öllu.

Aldrei þessu vant þá bara nenni ég ekki að gera lagalista, hann verður bara 2 næst í staðinn.

|

föstudagur, 12 ágúst, 2005
Bíómyndadómar

Nú er minns búinn að vera duglegur að horfa á kvikmyndir upp á síðkastið og eins og ég lofaði seinast koma dómar um þær hér.

El Mariachi . Þessi gerist á undan hinni vel þekktu Desperado mynd með Banderas. Hér er samt enginn frægur og mun meira svona amatörs stuff. Fínasta mynd samt. Önnur mynd Robert Rodriguez sem þykir nú frekar misjafn, vinnur oft með Tarantino. Allavegana, sæmilegasta mynd 7.5 af 10

Four Rooms . Um Bellhop á hóteli og fjögur ævintýri sem hann lendir í á nýárskvöldi. sitthver höfundur og leikstjóri fyrir hvert ævintýri, Rodriguez sér um eitt, Tarantino um annað, bara svona til að nefna eitthvað. Myndin er mjög steikt en mjög skemmtileg. 8.8 af 10

Ben Hur . Þetta er KLASSÍK frá 1959 með Charlton Heston fremstan í víglínu. Hún gerist á dögum krists og er um prins gyðinganna sem er hálfpartinn að rísa upp gegn Rómönsku yfirherrunum. Sagan er mjög góð og myndin hefur elst mjög vel. Engu að síður náði myndin ekki að grípa nógu vel í mig, 8.5 af 10.

Insomnia . Endurgerð af norskri mynd og skartar Al Pacino sem ofurlöggu (aldrei þessu vant) og Robin Williams sem vonda gaurnum. Hann stendur sig frábærlega og mjög gaman að sjá hann í svona öðruvísi hlutverki. Sagan er fín, á sér stað í Alaska þar sem ung stúlka hafði verið myrt á hrottafengin hátt. Löggan á svæðinu ræður ekki við málið og fær hjálp. Löggan sem er send til hjálpar (Pacino) er aftur á móti undir rannsókn hjá innra eftirlitinu og það kemur og bítur hann í rassinn. Ágætist mynd 7.7 af 10

Escape from Alcatraz frá '79 með Eastwood "íslandsvin" í aðalhlutverki. Hún er byggð á sönnum atburðum og segir bara nokkuð nákvæmlega frá því. Fangar að flýja Alcatraz fangelsið við San Fransisco. Engum hafði tekist það og satt að segja veit engin hvort þessum gaurum tókst það. Lík þeirra fundust ekki en ekki þeir heldur. Þegar þessi mynd var gerð voru þeir ekki búnir að komast að öllu sem þeir notuðu við flóttan, við erum það ekki enn en við vitum meira núna sem ég tók eftir að vantaði í myndina. Góð mynd samt 8 af 10.

Death to Smoochy var floppmynd. Hún er öðruvísi. Um framleiðendur barnaþátta og spillingarheim í kring, hún er oft mjög fyndin, stundum kaldhæðin og blandar í raun saman mörgum stefnum. Edward Norton stendur sig mjög vel sem allt of heiðarlegi gaurinn og Robin Williams er ekki síðri sem spillti gaurinn. Mér fannst þetta eiginlega bara mjög skemmtileg og góð mynd 8.5 af 10.

Svo eins og ég er ég að reyna að hætta í vinnunni og er búinn að kaupa mér miða til Danaveldis þann 20 ágúst, ætla að koma heim 30. Veit ekki hvað ég á að segja meira. Jú á laugardaginn var fór ég í grillveislu til Gubba, snilldarmatur þar. svo vorum við þar í nokkra tíma að chatta áður en við skelltum okkur niðrí bæ. 3 skipti sem ég fer á fyllerí niðri bæ en við endumst ekki lengi þar sem Atli driver var orðinn þreyttur og allir sáttir við að fara bara heim. Enda hef ég aldrei skilið þetta hanga niðrí bæ alla nóttina dæmi.

Jæja er þetta ekki komið nóg? Við skulum bara enda þetta. Btw. þið megið alveg vera dugleri að kommenta.
Lagalistinn:
Canción del Mariachi (Morena de Mi Corazón) - Los Lobos (Brillíant, latínótónlist. Það þekkja þetta flestir úr Desperado myndinni)
Rabbits - Paradís (mikið í spilun núna með Pöpunum, það er sko stemmari í þessu lagi)
Heartbreak Hotel - Elvis (skemmtilegur blúsfílingur í þessu í bland við eitthvað annað)

|

mánudagur, 08 ágúst, 2005
Innipúkinn 2005

Nú er liðin rúm vika síðan ég bloggaði og aldrei þessu vant margt að segja, enda er ég aðeins farinn að minnka við mig vinnuna og ætla svo að minnka hana niður í næstum ekkert eftir nokkra daga.

Verslunamannahelginni eyddi ég í að vinna og skrapp á innipúkan þess á milli. Ekki mikill tími fyrir svefn, enda hef ég alltaf sagt að svefn er fyrir kerlingar og löggur og það er nægur tími til að sofa þegar ég er dauður. jamms.
LAUGARDAGUR
Ég mætti aðeins seinna en ég ætlaði á laugardeginum og var Bob Justman þá að enda. það eina sem ég get sagt um það sem ég heyrði með honum er SKRÍTIÐ STUFF.
Ampop voru svo fyrsta hljómsveitinn sem ég heyrði alla, þeir eru fínir á sínu sviði en ekki minn tónlistarsmekkur. Seinasta lagið þeirra var samt helvíti gott.
Dr. Gunni steig næstur á svið og var mjög fyndinn til að byrja með en þetta er MJÖG fljótt að verða þreytt.
Rass voru næstir en ég hef oft heyrt "Burt með kvótann" og það lag er svo lélegt að ég ákvað að nýta tækifærið og fá mér að éta.
Úlpa stendur svo alltaf fyrir sínu en ég er persónulega ekki að fíla svona tónlist.
Staðurinn fylltist svo þegar að Cat Power byrjaði og maður sá strax að hún er ekki vön svona tónleikum enda er tónlistin hennar svona "allir að sitja og sötra bjór" dæmi. Hún var líka ekki að finna sig. Engu að síður ágætis efni.
Reykjavík! voru bara útá það að vera með læti og ég var ekki lengi að láta mig hverfa þegar að þeir byrjuðu.
Ég mætti svo aftur þegar að Þórir átti að byrja en þá var showið bara það langt á UNDAN áætlun, aldrei þessu vant, að ég náði bara einu lagi með honum, sem var frekar slappt.
Jonathan Richman var næstur og djöfulsins fjör var hjá honum maður. Hann var svo skemmtilega hallærislegur að maður gat ekki annað en brosað, alltaf að dansa, sem hann kann greinilega ekki, tónlistin fín og geðveikt fjör.
Næstur á svið var enginn annar en Mugison. Þetta var í fyrsta sinn sem ég sé hann live og djöfull er maðurinn frumlegur, var stundum aðeins að gleyma sér í tækninni en geðveikt fjör, flottur gítar og damn hvað hann getur sungið öskurlag lengi og alltaf jafnvel. Hátindur kvöldsins.
Apparat voru næstir, þeir voru geðveikt lengi að setja upp og maður var orðinn vel þreyttur þarna. Svo þegar þeir loksins byrjuðu var geðveikt að hlusta á þá. Mjög rokkaðir oft og var margt lagið sem ég væri tilbúinn til að kovera með "hefðbundnu" rokkbandi.
Brim spilu svo surfrokk næst, þeir héldu sko stuðinu gangandi þó maður væri að leka útaf af þreytu.
Nix Nolte kláruðu svo kvöldið með Balkan tónlist, vona að þetta sé rétt munað hjá mér. Ég verð að viðurkenna að ef Grímur félagi minn úr MH hefði ekki verið í hljómsveitinni hefði ég gengið út strax en ég fékk sæti og hlustaði á þau í svona 40 mín en þá bara varð ég að fara að vinna á Hlölla í 5 klukkutíma.
SUNNUDAGUR
Ég ætlaði að mæta um fimm til að hlusta á Skáta en ég og Atli vorum svo sammála að við myndum ekki hafa úthald í það svo að við mættum um sjöleitið. Þá var dagskráinn hálftíma á eftir áætlun. Dr. Spock voru það fyrsta sem við heyrðum og heavy fjör hjá þeim. Gaman af þeim.
Næstir voru Nine Elevens. En ömurlegt nafn, var samt búinn að heyra að þeir væru fínir, ekki sammála.
Hjálmar tóku svo við, djöfull er ég ekki að fatta hvað þeir eru vinsælir. Ég labbaði út og fór að fylgjast með strákunum á Hlölla, það voru nefnilega tveir nýliðar þar og ég var alltaf að kýkja á þá, hvort allt væri í lagi og svona.
Blonde Redhead fyllti staðinn og var fólk flest mjög spennt fyrir þeim. Þeir byrjuðu fyrsta lagið sitt sem mér fannst ömurlegt en ákvað að bíða og sjá hvernig næsta lag væru og þegar að það var svona hálfnað labbaði ég yfir á Hlölla að hjálpa þeim meira.
Hudson Wayne er svona Nick Cave tónlist einhvern veginn, ekker allt of gaman af tónlistinni sjálfri en djöfull er söngvarinn ógeðslega svalur og góður. Svo kom gestasöngvari í einu laginu, með geðveikt sveran vindil í annari og bjórglas í hinni, svo byrjar hann að syngja og maður bjóst við að bassakeilurnar myndu springa, hann lætur Nick Cave og Frank Zappa líta út eins og mjóróma væmna homma. Geðveiki
Singapore Sling voru ágætir en helvítis feedbackið sem var allan tíman fór svolítið í taugarnar á mér.
Danirnir í Ravonettes fylltu líka staðinn, þau byrjuðu nokkuð vel en mér fannst þau aðeins dala í miðjunni, svo sló út öryggi og það tók smá tíma að gera við það en þegar þau byrjuðu aftur var þetta betra og þau enduðu mjög vel.
Trabant voru seinastir á svið og óumdeilanlega hátindur hátíðarinnar, þvílíkt fjör hjá þeim. Þeir eru alveg svakalegt performance band.
Svo þegar þeir hættu flýtti ég mér út á Hlölla en auðvitað geðveikur troðningur út. Ég finn eitthvað svona skrítið við rasskinnina á mér en er ekkert að fatta samt, svo eftir tæpa mín. fatta ég að það er einhver að halda í hana, sný mér við og það er stelpa fyrir aftan mig sem brosir svakalega mikið framan í mig. Jæja nóg um innipúkann. Skulum bara enda á því að segja að hann var skemmtilegur, ekki nóg af böndum að mínum smekk en gaman samt.

Nú er ég búinn að horfa á heilan helling af myndum en held að bloggið sé orðið nógu langt þó ég fari ekki að rausa um þær svo að þær mega bíða fram á næsta blogg. Annars var ég að kaupa mér miða til DK og ætla að heimsækja bróður minn. Mamma fer aðeins á undan mér út og svo hitti ég þau bæði þegar ég kem þarna. Aftur á móti veit bróðir minn en ekki að ég er að koma líka, það er svo erfitt að ná í hann að það er ótrúlegt.

Jæja já. látum þetta duga núna.
þar til næst.
Lagalistinn:
Chauffer - Duran Duran (mér finnst Deftones útgáfan af þessu lagi GEÐVEIK)
Panic - The Smiths (hengið plötusnúðinn og spilið þetta)
Populat - Nada Surf (Svalt lag, ekkert meira um það að ræða)

P.s. ef það kommentar enginn núna verð ég fúll, það var mikil vinna að skrifa allt þetta og tók um hálf fucking tíma. (no pressure :D)

|