Andrés Kristjánsson þótti löngum vel máli farinn. Í nýárshugvekju sinni þann 5. janúar 1976 hrífur hann áheyrendur með sér í fallegri ræðu. Inngangur hennar einkennist af bjartsýni til framtíðarinnar og hefur Andrés einstaklega fagran orðaforða. Mál hans allt er yfirvegað.