Nánar um aðdragandann og fæðinguna (frá sjónarhorni föður).

Milli kl. 4 og 5
Um 5 leitið hringir Helga og segist vera farin inn á fæðingarstofu. Hún er komin með nokkra verki en telur ekki þörf á að ég komi strax þar sem enn er þó nokkuð langt í fæðinguna.

Milli kl. 6 og 7

Drengirnir 3 sofa á sínu græna, móðir sárþjáð og barnið um það bil að koma í heiminn.

Milli kl. 6 og 7

Um kl. 7 hringir hún aftur og er búin að vera með heiftarlega verki. Ég fer nú að búa mig af stað en held að fyrst sé nú réttast að koma drengjum á ról og í skóla enda ekki talið að nokkuð fari að gerast fyrr en upp úr hádegi.

Legg af stað upp á Sjúkrahús en fæ þá snildarhómersimpsonhugmynd að koma aðeins við í vinnunni.
Sniðugt að ná í eitthvað að lesa ásamt einhverjum glaðning t.d Shake og öðru góðgæti handa Helgu, Rosalega sniðugt að gera eitthvað til að stytta henni stundir á meðan beðið er eftir því að fæðingin fari af stað. Roooossssalega sniðugt að kaupa Shake handa konu í hennar stöðu . . . . . .

Í þann mund sem ég er að yfirgefa vinnuna hringir Helga óþreyjufull en skilur ekki hvað ég er lengi á leiðinni, tekur ekki klukkutíma að fara 400 metra á milli húsa.

Milli 8 og 8:44

Eftir 2 mín. og 23 sek er ég kominn inn á Sjúkrahús Akraness í sömu erindagjörðum og nákvæmlega 10 árum og 25 dögum áður.
Mér verður litið á monitorinn og sé þar hjartslátt barnsins ásamt rokkandi línuriti sem gefur til kynna gífulega samdrætti sem hljóta að hafa verið mjög sársaukafullir.
Enn og aftur áttar maður sig á því að það er ekki að ástæðulausu að konur ganga með börn en ekki menn.
Bara tilhugsunin um 10 cm nál sem stungið er í mænuna á þér er nóg til að koma í veg fyrir að flestir karlar myndu íhuga það að fæða börn ef það þá stæði þeim til boða.
Allskonar undarlegar tilfinningar grípa mann í minni stöðu. T.d. bullandi samviskubit yfir því að hafa gert þessari yndislegu konu það að upplifa allan þennan sársauka.
- ótrúlegt ef hún vill nokkurntíman tala við mig aftur -
Þegar hér er komið við sögu er kl. rúml. 8 og maður er næsta ráðalaus gagnvart þessum hríðarbylgjum, baráttu konunnar við sársaukann sem kemur fyrirvaralaust á nokkurra mínútna fresti. Allar pælingar um að telja mínúturnar á milli hríða, anda inn og út og hvaðeina sem maður sér í bókum og bíómyndum hverfa úr minni eins og dögg fyrir sólu, hugsanir manns verða þokukenndarog raunveruleikinn verður óraunverulegri með hverri mínútunni sem líður.
Pípið í monitornum, tölurnar sem sýna hjartslátt barnsins og vægar sársaukastunur þessar duglegu konu er miklu meira en nóg fyrir skilningarvitin og tekur alla athygli manns.

Til allrar hamingju kemur ljósmóðirin reglulega og tekur púlsinn á móður og barni. Hlutverk tilvonandi föður er bara lítið aukahlutverk og því verður vanmáttur mannsins algjör í þessari mögnuðu atburðarrás náttúrunnar.

Nú er talið ráðlegt að fara að hringja í ömmuna sem ætlar að vera viðstödd og í miðju samtali fer legvatnið. Ráðalaus og reikull í spori er maður sendur fram á gang að hringja í hina ömmuna til að greina frá gangi mála.

Kl.8:33 næst samband við ömmuna og er henni greint frá stöðu mála, hjúkrunarfólk þýtur framhjá og ljósmóðirinn kemur ákveðin í fasi fram og segir við föður " ef þú ætlar að vera með þá verður þú að koma strax, NÚNA ! "

Í hálfgerðri þokumóðu staulast maður inn á fæðingarstofuna og óljóst gerir maður sér einhverja grein fyrir því að eitthvað stendur til.

"kallið strax á lækninn, já segið honum að það sé fæðing í gangi" skipar ljósmóðir starfsfólki ábúðarfull.
Læknirinn kemur hlaupandi og gerir sitt besta til að vera ekki fyrir. Hér er það ljósmóðirin sem stjórnar og þessari ferst það vel úr hendi. "Sestu þarna" segir hin yfirvegaða og ákveðna ljósmóðir móðurlega við tilvonandi föður.
Sekúndurnar tifa og nú er eitthvað greinilega að gerast, það glittir í koll á grúfu, -ég trúi varla mínum eigin augum, er þetta barnið mitt, hvað varð um alla klukkutímana sem áttu að líða þar til eitthvað færi að gerast?
. . þarna eru axlir og hendur og fætur . . . . .
- síðast þegar ég eignaðist barn þá þurfti að hreinsa vit og þá fór hann loksins að gráta -
er barnið á lífi . . . er allt í lagi . . .
hugsanirnar þjóta gegnum huga manns . . .
en þær ná ekki lengra . . .
fallegusta tónverk í heimi berst föður til eyrna, barnið grætur, þvílík tónlist, eitt eða tvö gleði tár falla,
barnið er lagt í arma móður, fegurstu listaverk heimsins blikna í samanburði við þessa móður, þetta barn - þetta er stúlka,
Tíu tær, tíu fingur - undursamleg - dóttir mín.