|
|
|
|
|
|
||
|
Myndir: Slóðir: -Guðrún Lára , Einar Þór, María og Hugi -Eva , Torfi, Ragnhildur Edda og Bryndís
|
3. ágúst: Það er komið að því...berin eru að verða klár! Ég veit ekki hvar ég væri í lok sumars ef uppskeru/forðasöfnunartíð héldi mér ekki við efnið. Bláberin eru orðin ansi blá í minni sveit og sum sæt og alveg tilbúin en það vantar örlítið upp á heildina samt sem áður. Mamma bakaði þó mjög góða bláberjaköku um daginn þannig að eflaust er það rétt sem margir segja í ár að berin hafi víða verið klár í vinnslu í lok júlí. En einhvern veginn tilheyrir nú berjamó frekar tímanum eftir fyrstu vikuna í ágúst og ég ætla að halda mig við það! Sífelld sól og hiti hefur greinilega farið illa með lyngið víða, þar sem sætukoppar hafa skrælnað og fallið. Ég bind vonir um svolitla rigningu í ágúst svo að tína megi sveppi og eiga í sósur og súpur í vetur. Við skruppum í Másstaðarbyrgi í síðustu viku og fundum örfáa skrælnaða kúalubba en ekki einn einsta furu- eða kóngasvepp.
En rabarabarinn spratt vel í sumar og við löguðum saft...sem ég vil meina að sé ódáinsdrykkur...af hverju vorum við fjölskyldan ekki að laga rabarbarasaft í Langagerðinu skil ég ekki! Kannski af því að okkur þótti rabarabarasulta ekki góð. En saftin er himnesk, það er víst. Nú er líka búið að tína fyrsta (vonandi ekki eina) sklammtinn af rifsberjum sem bíða þess að komast í gel, kannski sultu en áreiðanlega saft. Vonandi nær maður svo líka í eitthvað af sólberjum.
Rabarbarasaftin góða sem ég vildi að ég ætti heilan lager af
Ég er lítið fyrir rifberjagel en hlakka óskaplega til að þamba saft!
Það er skemmtilegt að leita og fara í gegnum blöð á timarit.is og þar má finna óteljandi berja- og rabarbarauppskriftum. Sérstaklega skemmtilegt er að lesa greinar og uppskriftir frá fyrri hluta 20. aldarinnar. Sumar gætu alveg hafa birst í blaði frá því í gær, kannski þar sem hráefnið er í grunninn það sama í mörgum uppskriftum...ber, sæta, vatn sem má svo bæta við öllu mögulegu. Þó að uppskriftirnar sjálfar séu ekki svo ólíkar því sem gerist núna er hægt að lesa margt annað fróðlegt úr þessu... Þess má geta að á mínu heimili taka allir þátt í sultu- og saftgerð!!!
Fálkinn á 4. áratugnum
Fyrirtaks bláberjalíkjör úr Kvennablaðinu frá árinu 1900... það er líka alveg nayðsynlegt að lesa restina af greininni um borðsiði á undan Eldhúsbálknum!!
Rabarbarauppskriftir úr smiðju sjálfrar Helgu Sigurðardóttur úr Morgunblaðinu árið 1939
Njótið vel...konur og karlar!
15. júní: - Undan farið hef ég verið yfir mig bit yfir voða mörgu, þið megið verið glöð að tuðið í mér skuli ekki samræmast ritstjórnarstefnu síðunnar minnar. Ég hef þó marg oft sagt og hugsað að ég myndi vilja sækja um pólitískt hæli í Kardimommubæ...ég varð því hálf klökk í dag þegar nýji borgarstjórinn í Reykjavík sagðist hafa stofnað til vinabæjarsambands á milli þessara ólíku bæja!! Já svona er ég nú meyr eða kannski bara klikk?!
- Ég hef undan farið líka stundum verið ráðþrota þegar Arnaldur Kári fær taugaáfall yfir pennastriki á hendinni eða verður rosalega sár og reiður yfir því að ég teikni Morrann nú eða lax ekki alveg eins og hann hafði hugsað sér! Já er þetta ekki kallað terrible two einhvers staðar?! Hann er þó yfirleitt ansi kátur og hress elsku karlinn.
- Í síðustu viku fór ég á fyrstu skólaslitin hjá Ástþóri Erni og skil ekkert í því hvernig þessi litli strákur er orðinn stór.
- Upp á síðkastið hefur handavinna lent út undan, sem er mjög leiðinlegt. En nýlega náði ég þó að klára vesti á Ástþór Örn...
Uppskriftin er heimatilbúin eftir máli Ástþórs Arnar. Prjónað á prjóna númer 4 og 4 1/2 úr merinoullargarni frá Malabrigo
Úr þessu garni prjónaði ég líka peysu á mig og vesti á Arnald Kára... nú hafa fleiri pantað vesti hjá mér þannig að þetta yndislega garn verður áfram á prjónunum!
- Frá því ég var lítil hefur mig langað í heklað teppi og um daginn fór Ástþór Örn að tala um að hann langaði svo að eiga sitt eigið teppi! Ég tók því fram garn sem áttu að fara í peysu sem ég hef ekki enn lagt í og byrjaði...
Dúllurnar eru orðnar rúmlega 50 en stefnt er að því að hekla í kringum 200 slíkar ...kannski getum við kúrt okkur undir teppi einhvern tímann
- Á næstunni ætla ég að berjast við ritgerð og njóta sumarsins svo eitthvað sé nefnt. Ætli hér verði ekki næst uppfært í kringum berjauppskeru! Hafið það öll gott.
7. maí: Frá því ég skrifaði síðast er sjálfur afmælismánuðurinn minn liðinn, líka páskarnir, sumardagurinn fyrsti og 1. maí sem klikkaði alveg á því að vera alvöru frídagur í ár! Af okkur er allt gott að frétta. Við gleðjumst yfir því að farið sé að vora. Þar sem vor og sumar á Íslandi er nú ekki mælt í mörgum gráðum gleðst maður yfir birtunni sem tekur hér fullan þátt í að hjálpa til við tómataþroska, kryddjurta- og blómarækt í gluggum og jú þessum 9° gráðum sem hafa þó gert mér kleyft að koma Morgunfrúm af stað á svölunum, rucolakáli og enn sem komið er bera jarðarberjaplönturnar sig vel.
Vor úti
og vor inni!
Ástþór Örn ræktar sólblóm af miklum móð!
Nú er ekki svo langt í að Ástþór Örn fari í sumarfrí. Fyrsti veturinn hefur gengið vel hjá þessum skólastrák, þó að stundum hafi hann fussað og sveiað yfir skólaskyldu ungmenna! Síðasta mánudag lauk svo önninni í myndlistarskólanum og hann kom heim með stútfulla möppu og þennan leirkastala. Í sumar ætlar hann svo að drífa sig á reiðnámskeið og sitt hvað fleira. Ég má til með að láta eitt gullkorn fylgja. Við mæðgin vorum á leið heim eftir skóla hjá honum í gær og hann var að segja mér frá skólasystur sinni og vinkonu sem hann væri voða skotinn í "hún er með svo fallega rödd, eins og fugl...og með svo fallegt andlit og húðin er bara eins og nýþveginn vasaklútur. Og hún kallar mig rúsínuna sína. Hann er kannski efni í góðan ástarbréfaskrifara?!
Einn af vorboðunum í mínum huga er líka danssýningin árlega á leikskólanum, Arnaldur Kári tók þátt í sinni fyrstu í morgun.
24. mars: Dagarnir fljúga áfram og ég næ alls ekki að fylgja þessu öllu eftir. Veit ekki hvernig stendur á því að mér finnst það hafa verið í gær að mánuður var til páska. Af okkur er allt ágætt að frétta. Ég reyni að vera dugleg að læra, gengur misvel þó. Nú á milli þess reyni ég að vera rosa skemmtileg mamma, sem þó þarf stundum að skammast líka. Í gær fékk ég fyrsta kvörtunarbréfið á ævinni. Mér þótti það í senn afskaplega fyndið og ekki. Sendandanum var ekki hlátur í huga enda hafði móðir hans ekki leyft blandað sælgæti í eftirrétt. Já að hugsa sér!
Bréfið var aðeins rætt og sá nú nammigrísinn að sér og taldi að hann hefði aðeins hlaupið á sig. En ég fæ mjög oft miklu skemmtilegri bréf og teikningar en þetta sem mér þykja kannski of sjálfsögð eftir á að hyggja! Sé það svona þegar mér berst eitt þar sem öll fýlufjölskyldan hefur sest að í andlitinu á mér og ég sé ástæðu til að deila því með ykkur lesendum!!
Í efirrétt voru mandarínur. Þegar ég kom með mandarínurnar sagði Arnaldur Kári glaður: "mmm, brandarína"!!!! Hann er uppspretta endalausra hláturskasta hér á heimilinu og í gær þegar við Ástþór Örn lásum í Syrpu fyrir svefninn varð hann hálf leiður yfir því að stundum þegar við værum að hlæja að honum Arnaldi Kára héldi sá stutti að við værum að hlæja að "köllum í sjónvarpinu". Það er stundum erfitt að útskýra að það sé (oftast) allt í lagi að hlæja að fyndnum mismælum litla bróður en ekki í lagi að hlæja að öllum...
Arnaldur Kári er annars afskaplega þrjóskur (skrítið þar sem allir sem að barninu standa eru ekki til þrjóskir...) og fyrir nokkrum dögum rakst ég á myndir á leikskólasíðunni sem voru teknar á öskudaginn. Þeir sem sjá þessar krúttaralegu myndir grunar kannski ekki að bangsamamma hafði þurft að fara í gegnum mikla viljakeppni fyrr um daginn. Ákveðið hafði verið að Arnaldur Kári færi í bangsabúningi á öskudaginn og allir glaðir með það, nema kannski hann sjálfur. Hann er ekkert mikið fyrir að fara í ný föt eða skó og bangsabúningur var því ekkert á dagskrá. Bangsinn þótti okkur skemmtilegur því hann getur löngum stundum setið og horft á þetta mynda sem sýnir birni sitja um laxa við foss, en barnið er mikill áhugamaður um laxa! En nei hann tengdi bangsabúninginn engum björnum í uppáhaldi og ætlaði ekkert í neinn búning. Datt mér þá í hug að senda hann með lax (nú eða lask eins og AK segir) og við Ástþór Örn fundum Nemó bangsa sem var það næsta sem komst laxi hér í bangsakistunni. Arnaldur Kári fór í búninginn nokkuð sæll úr því að hann var kominn með "lask"!! Á leiðinni út segir Ástþór Örn "en mamma, þetta er ekki lax, þetta er trúðfiskur"...og skamma stund var þetta plan allt að hrynja og Arnaldur Kári horfði tortrygginn á "laskinn". En þetta slapp til og hann fékkst til að skemmta sér dágóða stund í leikskólanum, í búningnum...með laxinn! En kannski hefur hann hugsað með sér: "ú á Svanhildi...úúúú"?
Meiru dúllurnar á öskudaginn
Nú ásamt því að reyna að sinna alls kyns verkefnum og að vera rosalega leiðinleg föndraði ég snaga sem ég má til með að sýna ykkur. Vantaði snaga hér í forstofuna en hafði ekki séð neina fallega hér á höfuðborgarsvæðinu, þó að ég geti bent á marga fallega sem fástu í útlöndum! Eftir að hafa rekist á sæta hanka ákvað ég að bjarga þessu bara sjálf. Þó að þetta sé svolítið eins og verkefni í smíðum í 4. bekk er þetta örugglega mun skárra en rammskakkur snagi með Nóa á Örkinni sem hélt flíkum illa uppi á siglingunni. 6 snagar, spýta sem ég fékk timburskýlismann í Byko til að bjarga mér um, lakk og skrúfur...voilà.
"kábója"hatturinn hans Ástþórs Arnar var svo vænn að prufukeyra þetta fyrir mig
En jæja, ætli það sé ekki kominn tími á vinnu. Hafið það gott!
11. mars: Ef það var ekki bara vorilmur í loftinu í dag, mér þykir því súrt að hugsa til þess að hér eigi eftir að koma hret af ýmsu taki kennt við hátíð eða fugla! Það er því ágætt að koma sér niður á jörðina og skoða svolítið af snjómyndum úr ferð til Noregs og Svíþjóðar. Þið getið smellt á myndina, sem er af styttu af hinu norska ljóðskáldi Henrik Arnaldi Wergeland. Njótið vel og verið nú dugleg að setja inn komment svona á meðan það er virkt!
2. febrúar: Fyrsta færslan á nýju ári, gleðilegt ár þó seint sé! Þetta er nú að verða hálfgerð draugaheimasíða. En hvað um það, mér finnst þetta ágætt fyrirkomulag og ágætt að örfáir lesendur hafi ekki fengið að kenna á öllu þusinu sem mér finnst hafa einkennt of mikið af tíma mínum undan farið. Allt bara gott að frétta, ég reyni að vera dugleg að vinna í verkefninu mínu (gengur mjöööög hægt) og öðru sem fellur til mis skemmtilegu. En það er margt sem gleður líka eins og handavinnustúss, túlipanatími að ógleymdum gullkornum á færibandi frá strákunum mínum tveim.
Allt gott að frétta af þessum strákum, fer að koma inn myndum á síðuna þeirra.
Örlítið sýnishorn af handavinnu, kragi handa pabba og handstúkur með hekluðu blómi handa Tinnu frænku...því miður skilar myndavélin því ekki hversu fallega rauðar þær eru á litinn.
Ég hef annars tekið eftir því að einhverjir koma inn á síðuna í leit að prjónauppskriftum. Um daginn þegar ég var að grúska í gömlum dagblöðum rakst ég á nokkrar eldgamlar prjóna- og hekluppskriftir. Læt hér fylgja uppskriftir sem birtust í Alþýðiblaðinu í febúar árið1952. Mér þykja eitthvað svo dásamlegar fyrstu línurnar í uppskriftinni af þessum svo kölluðu einnar stundar hönskum: "Hraðinn er tákn þeirrat íma, sem við lifum á. Þá tökum við fegins hendi við öllu því, sem miðar að meiri afköstum á sem stytzum tíma". Í lokin segir svo: "Prófið þessa prjónauppskrift í kvöld við útvarpið. Karlmenn ættu að prófa líka. Það er nauðsynlegt, að þeir temji sér einhverja handavinnu, er þeir sitja og hlusta á útvarpið". Já og hana nú!! Ef ykkur langar að kíkja á uppskriftina smellið á myndina, fáið meira að segja uppskrift af "blúsu handa litlu systur" líka. Njótið vel!
Þið látið mig vita hvort þið hafið lagt í þetta ;o)
22. desember: Ég er farin að halda að 25. desember verði ég ekki að lesa bók, narta í afganga eða háma í mig konfekt heldur verði ég rétt svo að meðtaka það að það séu komin jól og átta mig á öllu því sem ég átti já að gera fyrir jól...jólakortin...já og allt hitt! Það er svona stundum, en jólin koma þrátt fyrir allt. Síðasta laugardag átti ég tveggja ára afmælisdúllu. Búinn að ná því að hann sé ekki lengur "einð" heldur "tegga" og er farinn að skammast í bróður sínum "'Áðstþó Öðn Siguðsson..." og svo fylgir einhver romsa.
Vona að þið eigið góð jól fram undan. Gleðilega hátið öll.
Tveggja ára dúlla að fara að drekka afmæliskakó og taka upp pakka
Húrrahróp eftir afmælissöng
25. nóvember: Eftir akkúrat mánuð ætla ég að vera á náttfötum, kannski niðursokkin í bók eða á leiðinni að sækja mér smá bita í eldhúsið áður en ég sest niður með bók! Það er ekki nema réttur mánuður til jóla og það þykir mér óskaplega skrítin tilhugsun, svo stutt síðan voru margir mánuðir til jóla. Fyrir utan dagatalið eru nokkrir hlutir sem hafa minnt mig mjög á þessa skemmtilegu staðreynd; amaryllisarnir keppast við að koma sér upp fyrir utan þennan sem hélt að jólin væru í lok október, hyacinthulaukarnir eru á betra róli enda hef ég passað betur upp á birtu og hitastig hjá þeim! Hér er komið fallegt dagatal upp á hillu sem afi Gúgú (já eða Örn, okkur þykir bara Gúgú að hætti Arnaldar Kára of fyndið til að nota ekki) var svo góður að færa okkur, amma og afi að koma heim frá Tyrklandi í kvöld og þegar þau fóru fyrir löngu fannst okkur að það yrðu næstum komin jól þegar þau kæmu heim. Ég er með eina heimagerða jólagjöf klára, aðrar hálfnaðar og enn aðrar á hugmyndastigi og því ekki alveg öruggt að þær komist í framkvæmd. Nú má fara að huga að bakstri með mjög svo góðri samvisku og á morgun ætlar Ástþór Örn að bjóða mér að koma og skreyta piparkökur með bekknum sínum og öðrum foreldrum. Nú síðast ekki síst er loksins, loksins farið að styttast í fyrsta í aðventu sem þýðir að ég má setja fallegu aðventuljósin út í glugga. Aðventukransinn hefur verið í höndum Ástþórs Arnar síðustu árin og þegar ég sá þennan innkaupalista hans í gærkvöldi fékk ég það enn staðfest að ég á strák sem er alveg milljón og já að jólin væru bara ekki svo langt undan.
Ég treysti annars á að jólastemmning verði alls ráðandi á Þjóðaskjalasafninu í desember, þar sem ég mun líklegast verja miklum tíma! Hafið það öll gott.
6. október: Fyrsti snjór vetrarins fallinn og Ástþóri Erni fannst óskaplega ósanngjarnt að mega ekki fara út að leika í gærkvöldi. Hann var vel klæddur og spenntur þegar hann fór í skólann í morgun en ég veit nú ekki hvort að fallið hefur til nógu mikið byggingarefni til að hugmyndir hans um snjókarla og hús verði að veruleika. Ég var ekki næstum eins spennt og ákvað því að fara fótgangandi ferða minna í dag, ég viðurkenni alveg að ég er algjör kjúklingur í snjó á sumardekkjum. Nú hér hefur annars gengið þó nokkuð á, tölvan mín var dæmd ónýt af viðgerarmanni fyrir helgina og nú sit ég og bjarga gögnunum mínum. Við höfum svo verið með pípulagningarmann hjá okkur í tvo daga því hér stefndi í nýtt syndaflóð á sunnudag og svo voru hér ágætis vatnavextir í gær líka. Ó boj ó boj...ekki gaman. En núna eigum við pípulagnir hússins að hluta á DVD...jólagjöfin í ár. Finnst ykkur þetta ekki hljóma skemmtilega allt saman!? Já mér líka. Ég ætla nú að reyna að uppfæra bræðrasíðuna fljótlega. Hér er smá forsmekkur af því. Hafið það gott öll.
27. ágúst: Haustrútínan farin að rúlla af stað. Ástþór Örn í skólanum og líst vel á allt saman. Ég fæ nú minnst upp úr honum þegar ég spyr hann hvað sé verið að læra, svarið er iðulega "alls konar". Fyrsta lestrarhefti vetrarins var klárað í gær en það lá við að ég þyrfti að rifja upp lesturinn sjálf svo löt hef ég verið í sumar. Arnaldur Kári hóf aðlögun á leikskólanum síðasta mánudag og gengur ágætlega. Hann ætlar nú ekkert að taka þessu allt of létt samt sem áður og líður best í fangi einhverrar fóstrunnar! En þetta kemur allt saman. Verkefnin hér heima fyrir hafa aðallega verið að ganga frá dóti eftir sveitadvöl og búa til sultur og marmelaði af ýmsu tagi. Flest, ef ekki allt hefur heppnast mjög vel þó ég segi sjálf frá. Ég þarf svo að fara að setjast við mitt og vera dugleg þar sem ég er búin að heita sjálfri mér útskriftarveislu með hljómsveit og töframanni næsta vor! Það má svo náttúrlega trufla mig oft, bjóða mér í kaffi eða koma í kaffi :o)
Ástþór Örn æfir sig áður en las fyrir mig nokkrum sinnum svo ég gæti kvittað fyrir áheyrn!
bláberjasulta með rósmarínkeim, ananas/chili/engiferchutney, sulta með jarðar- og bláberjum, tvenns konar rifsberjahlaup, plómusulta með engifer, mangómarmelaði með örlitlu af chili og lime og fjölberjasulta er brot af því sem er nú þegar komið í ísskápinn...ég vildi að ég hefði sérherbergi undir þenna vetrarforða!
1. ágúst: Til hvers að halda úti netsíðu ef maður notar miðilinn ekki stundum til að monta sig svolítið! Ég hef hér montfærslu: Átti stórgóðan morgun við ána. Byrjaði á að missa fisk á Nýju brú en fór svo í Sjávarfossinn og náði þar þremur löxum, 4 -5 punda og einum 18 punda og 93 cm. Slíkir boltar sjaldséðir hér og stóð baráttan/taugastríðið í um 20 mínútur, þegar ég náði honum í flæðaborðið, náði flugunni varlega úr kjaftinum, skoðaði hann vel með vel kældum höndum og velti laxinum til beggja hliða í vatninu til að væta tálknin ef loft hefði komist þar inn í hamagangnum, loks hélt ég honum í örlitla stund til þess að festa þetta allt vel í minnishólfinu mínu og um leið hjálpa boltanum að ná áttum áður en ég sleppti honum aftur og horfði á hann skjótast aftur í þá tilveru sem ég kippti honum út úr. Vonandi að hann passi sig bara á flugunni næst. Þetta var ótrúlega skemmtilegt og sjálfsagt hápunkturinn á veriðiferli mínum!!! Eins og vill gerast á ögurstundum var myndavélin uppi í húsi...ég var þó sem betur fer með veiðifélaga sem varð vitni að öllu saman.
Ég hafði brjóst í mér til að taka þessa þrjá heim í hús.
Svanhildur Anja (33) vigtar og mælir!
23. júlí: Ég fer að koma mér í að setja inn myndir. Til að hita aðeins upp:
Fyrir...
...eftir!
24. júní: Tilvalið að setja hina mánaðarlegu færslu inn á Jónsmessunni sjálfri. Ekki velti ég mér upp úr dögginni á Jónsmessunótt og ekki þörf fyrir jurtirnar sjö undir koddann! Fyrir mörgum árum tíndi ég ásamt nokkrum vinkonum sjö tegundir af jurtum og þær settum við undir koddann samviskusamlega á Jónsmessunótt. Mig dreymdi mannsefni þá nótt en var svo blinduð af sólinni að ég sá ekki framan í manninn!
Ástþór Örn langar ægilega mikið í auglýsta kvöldgöngu um Elliðaárdalinn og freista þess að heyra kýr tala (ekki það að ég hef aldrei orðið vör við kýr í dalnum en hvað um það...). Sjáum til með það!
En við fórum í göngutúr í dag, skoðuðum blóm, æfðum hjólabrettatækni, fórum á gubburóló og ræddum heimsmálin. Jónsmessukveðjur frá okkur.
29. maí: Eitthvað hefur nú verið hljótt hér á síðunni undan farið. En nú hefur sitt hvað gerst! Það sem gleður mig óendanlega þessa dagana er að þann 27. maí kom í heiminn undursamlega fríður og vel gerður herramaður í Uppsölum, innilegar hamingjuóskir elsku Guðrún, Einar, María og Hugi. Það verður dásamlegt að fá að fygljast með nýjum konsúlent, þó ég geti ekki ímyndað mér þrautagönguna sem það verður að fá ekki að sjá litla stúfinn með berum augum næstum því strax.
Nú svo er ég nýkomin heim úr skemmtilegri og vel heppnaðri Lundúnarferð. Þar áttum við Ástþór Örn góða viku í ferðafélagi með mömmu og pabba. Arnaldur Kári og Sigurður höfðu það notalegt heima og í Dal á meðan, set inn myndirnar hans á næstu dögum. Æ, það sem var gaman að koma heim og hitta þennan litla krullukoll! Myndir úr ferðinni okkar má sjá með því að smella á myndina af Ástþóri Erni. Þetta er hellingur af myndum, en allar úr okkar vél og aldrei að vita nema að ég bæti aðeins við af myndum sem mamma og pabbi tóku svona til að fjölga aðeins andlitum!
Hafið það öll gott.
27. apríl: Haldiði ekki bara að ég eigi afmæli í dag! Ég elska að eiga afmæli. Dagurinn byrjaði á afmælisknúsum, afmælispakka, nýbökuðum bollum og góðu kaffi. Ég ætla svo að njóta þess sem eftir lifir dags vel, þó að hann verði kannski rólegri en ella þar sem yngsti fjölskyldumeðlimurinn krækti sér í pest og llá hér með bullandi hita í gær en er sem betur fer brattari í dag.
Hér er ein gömul í tilefni dagsins.
8. apríl:
26. mars: Stundum les ég fréttir af fræga fólkinu til að létta aðeins á öllum kreppufréttunum. Ég les þessar fréttir náttúrlega aðallega til að verða betri í að svara bleiku spurningunum í Trivial Pursuit í framtíðinni en líka vegna þess að oftar en ekki eru þær svo illa skrifaðar efnislega og málfræðilega að þetta eru algjörir brandarar. Nokkur dæmi:
-Amy: tekur ekki nei fyrir svar (einhver ákaflega klaufaleg og bein þýðing á eyjunni) -Full með þrútið eyra (úff úff...af vísi) -Jennifer notar hettuna (ég verð að viðurkenna að þessi frétt af vísi særði blygðunarkennd mína...þessi misskilningur minn kemur kannski líka upp um hugsanagang minn). -Grettin Diaz með álpappír í hárinu (vísir) -Í skollabuxummeð sítt að aftan (DV bara með orðaforða!)
Ég ætti kannski að nota tímann frekar í að læra?
16. mars: Í dag...
- Hef ég óskað þess að það fari bráðum að vora, en það snjóar. Vorlaukarnir sem eru komnir allt of langt upp úr moldinni eru álíka aumkunnarverðir og stúlkurnar sem ganga berleggjaðar upp Bankastrætið í kuldanum.
- Reyndi ég að læra en átti erfitt með að einbeita mér því það var gengið um á skóm með hæl á hæðinni fyrir ofan mig í nokkra klukkutíma...örugglega verið gengið heilt skemmtiskokk í 86 fermetra íbúð.
- Óskaði ég þess að ég ætti heima þar sem blómstrandi kirsuberjatré væru fastur hluti af vori.
- Heyrði ég If I fell með Bítlunum í útvarpinu, sem mér þykir voðalega fallegt lag og fer næstum því í ástarsorg þegar ég heyri.
- Uppgötvaði ég að mig vantar mold og fleiri potta svo að við Ástþór Örn getum farið að setja niður kryddjurta- og blómafræin okkar.
- Sýndi ég manni í búðinni hvernig blómkál lítur út...í nokkrar sekúndur var ég hreinlega ekki viss um það hvort hann væri blindur eða með gráa fiðringinn að prófa pikkuplínu. Satt best að segja held ég að hann hafi bara ekki vitað hvernig blómkál liti út. Hann fór heim með fullt af rándýru hnúðkáli...grín.
- Lofaði ég leiðbeinandanum mínum því að nú færi ég að verða rosalega dugleg að vinna að verkefninu mínu...ég vona að ég hafi ekki verið með allt of svartan blett á tungunni þegar þessi orð voru látin falla.
- Klárað að stauta mig í gegnum franska glæpasögu sem ég verð spurð út úr í skólanum á morgun. Þó að ég muni kannski vita svörin er ég alls ekki viss um að ég geti mótað neinar setningar í svör!
- Sótti ég Ástþór Örn á Listasafn Íslands, þar sem hann hafði átt góða tvo tíma í heimsókn með myndlistarskólanum. Á leiðinni heim var hann mjög upptekinn af ákveðnum verkum sem hann hafði séð á safninu og ég stóð mig að því að vera farin að ræða togstreituna milli nýlistar og hefðarinnar á 8. áratugnum við barnið. Við vorum þó sammála um að hnífaverk Jóns Gunnars Árnasonar væru flott!
- Hlóð ég myndum af myndavélinni inn á tölvuna og þar komu meðal annars þessar í ljós!
Ekki beint vorlegt að horfa út um gluggann!
Arnaldur Kári klifrar upp á þennan stól og situr þar stoltur, eins og hann hafi komist á fjallstind!
Hjartablómið á heimilinu, sem ég man ekki hvað heitir í alvörunni reynir að fylla okkur af vori og framleiðir fjöldan allan af hjartablómum
Randabræður...Arnaldur Kári enn svaka ánægður á stólnum :o)
Hafið það öll sem best.
2.mars: Jæja, þá er það færsla þessa mánaðar! Febrúar flaug áfram og mars má bara alveg fljúga fram hjá mér líka - afsakið ef ykkur finnst þetta neikvæðni. En æ, mig er bara farið að langa í vor og mars hefur yfirleitt valdið mér miklum vonbrigðum í þeim efnum. Nema kannski þegar ég bjó í Danmörku þar sem var kominn alvöru vorilmur í loftið upp úr miðjum mars. Maður má þó ekki vera of vanþakklátur þar sem bjartir morgnar, fuglasöngur og sprotar upp úr moldinni eru vissulega vorboðar!
Helgin var annars ágætt þó hún væri vetrarleg. Fórum í langa göngu á laugardaginn og Ástþór Örn sýndi að hann hefur erft áhuga ýmissa í fjölskyldunni á bókamörkuðum!!! Hann mætti þangað með Syrpubókhaldið í vasanum (þó að hann muni reyndar ótrúlega vel hvað hann á og hvað ekki!) og nokkrar krónur úr sjóðnum sínum. Á markaðnum fékk hann nokkrar gamlar Syrpur, eina Tinnabók og sitt hvað fleira. Ég keypti ekkert að þessu sinni, enda ágætlega sett bókalega! Það var ótrúlega gaman að hlusta á Ástþór Örn stauta sig áfram í gegnum bóka- og kaflaheiti í aftursætinu á leiðinni heim.
Ég er búin að setja inn nokkrar myndir úr göngutúrnum á laugardaginn, þær má skoða með því að smella á myndina. Lifið heil og reynið að hafa það sem best...svona miðað við allt og allt.
9. febrúar:
-Í dag á hún Guðrún Lára vinkona mín afmæli; Til hamingju elsku vinkona, ég vona að þú eigir góðan dag. Mér telst til að ég hafi glaðst á þessum degi með henni tuttugu og fjórum sinnum.
-Í dag eru tíu dagar þar til Ástþór Örn verður 6 ára. Áætlaður fæðingardagur var einmitt 9. febrúar. Það þarf sjálfsagt ekki að taka það fram að drengurinn er orðinn afskaplega spenntur og löngu byrjaður að telja niður. Hann er farinn að huga að samkvæmisleikjum en hefur dálitlar áhyggjur af því að íbúðin rúmi ekki alla á gestalistanum!
-Helgin var ljómandi. Hún byrjaði vel þegar Björg vinkona kom í heimsókn klyfjuð góðu bakkelsi og fallegum túlipönum (ég elska túlipanatímann!). Notalegt spjall yfir góðu kaffi og með því slær flestu við! Á laugardaginn fengjum við Davíð frænda í óvænta heimsókn. Það var gaman að hitta hann eins og alltaf. Í gær átti hann Daniel frændi Davíðsson afmæli, en ég er enn að reyna að trúa því að þessi litli frændi minn sé orðinn 14 ára! Til lukku :o) Í gær komu svo mamma og pabbi í vöfflukaffi.
Afi Ástþór, Davíð frændi og Arnaldur Kári
Það er endalaust hægt að taka myndir af blómum!
- Ég vil svo þakka hrós fyrir handavinnuna mína, mér þykir voða vænt um þau og verð svolítið montin. Húfan hefur reynst ansi vel og hún er svo mjúk að mig langar mest að hafa hana alltaf á höfðinu! Um helgina var ég að dunda aðeins við nokkur verkefni. Meðal annas þessa kisu.
Þessi kisi ætlar reyndar að flytja að heiman strax í dag, en það má vel vera að fleiri kisur líti dagsins ljós á næstunni!
- Í dag hef ég varið dágóðum tíma í að eltast við mikinn klifurkött og gæta þess að hann fari sér ekki að voða. Sá heitir Arnaldur Kári!! Honum finnst skemmtilegast að klifra upp í stóla og reyna helst að komast upp á borð og einnig er sófinn mjög vinsæl klifurgrind líka.
Ég vona að þið eigið öll góða viku fram undan. Hafið það gott.
2. febrúar: Það er spurning um að reyna að uppfæra þessa síðu í það minnsta mánaðarlega!? Janúar leið ansi hratt og að mörgu leyti var hann hálf erfiður líka, þar sem ég er í það minnsta farin að halda að hluti af heilabúinu í mér hafi hrunið með bönkunum. Það er ótrúlegt hvað svona "ástand" getur/hefur yfirtekið allt of mikið og að það sé nánast erfitt að hitta nokkurn eldri en fimmtán ára án þess að ræða endalaust um hversu illa er komið fyrir okkur. Ótrúlega þreytandi en kannski líka óhjákvæmilegt. Ég hef brotið ótal fréttabindindi á undan förnum vikum og langaði helst til að fara að gráta þegar ég sat og vann að verkefni á fréttastofu útvarpsins í janúar og komst ekki hjá því að heyra þrjá mismunandi aðila vinna að umfjöllunum/fréttum um mótmælin miklu. Inn á milli reyni ég svo að telja mér trúa um að það sé lærdómsríkt að upplifa (svo kallaða) svona tíma, en mest langar mig bara að pakka niður og flytjast með fjölskylduna í afdali!
En nóg um það. Í janúar hef ég meðal annars lesið mér til ánægju og vegna skólans (nú á að fara að koma þessu verkefni almennilega af stað), fylgst með sonum mínum þroskast alveg ótrúlega hratt, hugsað vel um smáfuglana hér í garðinum í mikla snjónum sem og áður en hann birtist, dáðst að orkideu sem gerði sér lítið fyrir og sprakk út í skammdeginu sem og síðasta jólavertíðaramaryllisinum. Ég hélt líka áfram í frönsku og gleðst yfir því að hafa komið mér í þetta síðasta haust, mjög gaman en líka svolítið erfitt. Nú í síðustu viku komu svo tyrkneskir vinir okkar í heimsókn og skruppum við með þeim aðeins út fyrir bæinn tvo daga. Var að setja myndir inn á strákasíðuna...en þið getið líka smellt á myndina af þessum köldu mæðginum hér að neðan til að stytta ykkur leið.
Þarna þakkaði ég fyrir að vera í gammosíum, úlpu, með ullartrefil og lopavettlinga en varð hugsað til garns sem ég átti hér heima og vildi óska að ég hefði verið með í húfu á höfðinu. Þar sem spáin er áfram köld dreif ég mig að byrja að prjóna húfuna strax og ég kom heim!
Tilbúin, bara svo fín!
Amicalement!
2.janúar: Þá er 2009 gengið í garð, gleðilegt ár. Ég vona að það verði gott og hef í huga að hver er sinnar gæfu smiður.
Stjörnuljósa- og sveitamyndir frá áramótum eru svo væntanlegar!
14. desember: Ég er algerlega hætt að skilja það hvernig tíminn getur liðið svona hratt. Ekki .það að ég sé í neinu jólastressi (mætti kannski vera meira?!) þá held ég að ég sé búin að svona um það bil 12% af öllu því sem ég vildi klára fyrir jól. En jólin koma hvort sem hin 88% nást eða ekki...hjúkkit! Íbúðin minnir líka orðið óneitanlega á vinnustofu jólasveinsins...sem væri þá heldur óskipulagður samt. Vikan hefur þó verið ansi fín og líka svolítið annasöm. Ástþór Örn fór í tvö afmæli, haldinn var helgileikur á leiksólanum hjá Ástþóri Erni, góð giftingarveisla Hjalla frænda míns og Ingibjargar, og mjög svo mettandi kalkúnaveisla hjá Hröbbu og fjölskyldu svo sitt hvað sé nefnt.
Það kom mér mjög svo á óvart þegar ég uppgötvaði í dag að það eru fimm dagar í eins árs afmæli og tíu dagar til jóla - ég bíð æsispennt eftir hvoru tveggja!
Ástþór Örn kveikti á þriðja aðventukertinu í dag, Hirðakertinu og við fengum okkur smá kakósopa
1. desember:
-Til hamingju með daginn. Mér hefur alltaf þótt vænt um 1. desember.
-Ég var í frönskuprófum í síðustu viku og síðan þá hef ég, eins og mér einni er lagið hugsað um þau atriði sem ég er viss um að ég hafi klúðrað. Ég ætla nú samt að halda áfram eftir áramótin.
-Ég hlakka til að njóta aðventunnar, telja niður í afmæli og til jóla.
-Síðan kreppan skall á okkur hef ég rifjað upp í huganum fyrri vndræðaskeið í sögu landsins og fundist athyglisvert að síldinni var jafnan kennt um, það að "síldin brást" var það sem fyllti mælinn. Og þeir segja að sagan endurtaki sig, í það minnsta veldur síldin enn ursla eins og sjá má hér.
-Núna er ég að hanga við tölvuna í stað þess að drífa í að taka til. En ég er að far að taka til í stað þess að setjast niður og vinna aðeins að smá máli varðandi verkefnið mitt sem ég hef dregið allt of lengi.
-Hér voru bakaðar nokkrar smákökur í gær og kveikt á fyrsta aðventukertinu.
-Í dag keyri ég Ástþór Örn í myndlist og ætla að stinga mér inn í kaffibilla til Hrafnhildar frænku minnar á meðan.
-Mig langar að það verði snjór á jólunum.
-Ég rakst á þessa mynd þegar ég var að leita að svolitlu í tölvunni minni, tekin 1. des 2004! Ji minn eini hvað ég drakk kakó með mikilli dúllu þann dag. Og nú á ég tvær :o)
27. nóvember: Ég elska að prjóna. Ég er stolt félagskona í prjónafálagi sem heitir Pálína og hefur verið starfandi síðan sumarið 2002. Við erum tvær í félaginu, sem er starfrækt í tveimur löndum (við vitum að útrás er best með forsjá). Guðrún Lára heldur uppi nafni félagsins með glæsibrag í Svíþjóð og ég á Íslandi. Fundir eru haldnir reglulega þegar við prjónum og náttúrlega grátum yfir því að geta ekki haldið þá sameiginlega. Ég er yfirleitt með prjónaverkefni í gangi og undan farið hafa þau flest öll verið á lítil kríli. Það sem ég kláraði nú síðast er húfa, gjöf handa lítilli dömu hér í bæ:
Ég er alltaf að rekast á fallegar uppskriftir eða myndir af einhverju sem mig langar að prjóna. Stundum sé ég líka eitthvað sem mig langar ekkert sérstaklega að reyna mig við. Sjaldan hef ég hnotið um eitthvað sem ég gæti ekki hugsað mér að prjóna en það sem mér dettur fyrst í hug er bikini!!! Ég hef séð í norskum prjónablöðum heilmikið af bikiníum inn á milli peysa, vettlinga, trefla og svo frv. Módelin sitja gjarnan fyrir klæddar í prjóneríinu niðri í fjöru, þannig að hugsunin er greinilega að vera í þessu á baðströnd. Ég bara get ekki séð mig fyrir mér að prjóna bikiní, hvað þá spóka mig um í slíku. Er þetta til að nota á ströndum hér á Norðurlöndunum þar sem er ekki eins hlýtt og syðra? Verður það ekki ægilega leiðinlegt ef það er að blotna í söltum sjó? Og ef það er það kalt á ströndinni að maður þurfi að vera í prjónuðu bikiníi úr blöndu af bómull og yll er þá ekki bara hægt að vera í léttum sumarfötum í staðinn? Kannski er skrítið að finnast þetta eitthvað skrítið þegar mér þykir alveg ægilega sætar litlar peysur sem ég á uppskrift af og eru til að skella ofan á harðsoðin egg, svo þau kólni ekki! Ég hef meira að segja verið að spá hvort ég þekki ekki einhvern sem borði egg í morgunmat og myndi nauðsynlega vanta nokkrar peysur!
Hvað sem því líður er ég nokkuð viss um að ég tali fyrir okkur Pálínurnar báðar þegar ég efast um að ég muni nokkurn tímann prjóna bikiní!
P.S. Er orðið pínlegt hvað ég uppfæri síðuna oft svona í prófaviku?!
26. nóvember: Má til með að sýna ykkur hressa herramanninn sem skemmtir mér á meðan ég sit og læri!
25. nóvember: Nokkrir hlutir/staðreyndir sem ég fæ fiðrildi í magann af að hugsa um og/eða fæ kökk í halsinn eða fer að skellihlæja yfir!
Það að ég hafi í dag skilað inn fjögurra blaðsíðna texta á frönsku (handskrifuðum reyndar þar sem ég hef ekki stefil af tilfinningu fyrir kommum í allar áttir á lyklaborði!) og um leið farið í munnlegt próf á frönsku og staðið mig mjög vel gleður mig. Ég er bara meira að segja svolítið montin.
Að það séu bara 6 dagar í 1. des með heitu kakói, piparkökum og helst napóleonshöttum finnst mér ansi notaleg tilfinning.
Þegar ég uppgötvaði að árgangur Ástþórs Arnar myndi sjá um helgileikinn á leikskólanum þetta árið fór ég næstum að grenja! Mikið hlakka ég til að sjá þau.
Það að um helgina sé stefnt að því að gera hreint og setja upp jólaskraut finnst mér hreint út sagt stórkostleg áætlun!
Að vera farin að huga að jólabakstri fær hugann og bragðlaukana til að gleðjast en lærin á mér eru ekki alveg viss um hvað þeim eigi að finnast!!!!
Ég á bágt með að trúa því að nú séu akkúrat tuttugu ár síðan ég var stödd í London í fyrsta skiptið. Þangað fór ég með mömmu og pabba og saman áttum við góða daga, svona eftir að ég hafði fullvissað þau um að við skyldum frekar taka leigubíla en neðjanjarðarlestarnar...nei nei ég segi svona, ég vandist þeim á síðasta degi! Og það þúðir að núna 28. nóvember verður hún Helena frænka mín tuttugu ára. Helena! Je vous souhaite un joyeux anniversaire!
Einhvern veginn á ég bágt með að trúa því hvað er stutt í að ég knúsi litla krullukollinn minn til hamingju með eins árs afmælið. Að hugsa sér!
...einhver eru nú atriðin fleiri en þeim langar mig að halda fyrir mig sjálfa að sinni!
11. nóvember: Dagarnir þessa dagana eru ansi skrítnir finnst mér. Ég verð ægilega domm yfir mörgu sem ég ræð ekkert við, þannig líður sjálfsagt ansi mörgum. Órtúlega leiðinlegt til lengdar. En nóg um það...
Í gær keyrði ég Ástþór Örn í myndlist og fór þaðan í kaffi til Hröbbu frænku minnar. Okkur Arnaldi Kára finnst voða gaman að líta inn til þeirra og ég verð raunar að fara leynt með þessar mánudagsheimsóknir því Ástþór Örn verður ægilega fúll þegar hann heyrir af þeim! Í gær fékk ég Hröbbu til að taka fram heklunál og garn. Ég hef aldrei heklað á ævinni! Hún sýndi mér svona aðeins grunnatriðin og í dag lauk ég fyrsta verkefninu, það er nú ekki unnið eftir uppskrift og því svolítið svona óregluegt. Það er ekki mjög fallegt en létti lundina og er ágæt glasamotta.
Fyrr í haust settum við Ástþór Örn niður nokkra amaryllisa eins og ég hef sagt frá. Bleiku laukarnir, tvær mismunandi tegundir eru mikið að flýta sér, þeir hvítu eru hægari og þeir rauði enn hægari. Þessir bleiku eru skynsamir að ná allri athyglinni einir á undan þessum í "jólalitunum".
Í morgun fór ég í morgunkaffi á leikskólann. Það er alltaf haldið morgunkaffi 11. nóvember, en þá á styrktarbarnið (ekki stilltabarn eins og Ástþór Örn hélt fyrstu árin á leikskólanum!!) hann Lucas í Argentínu afmæli. Mér þótti reyndar leiðinlegt að heyra að nokkrir foreldrar þurftu endilega að ræða krónur og kreppu en kannski ekki hægt að búast við öðru? Ástþór Örn er voðalega ánægður á leikskólanum, sem gleður mig mjög. Ég er næstum búin að ná úr mér leikskólafælninni, en sjálf var ég með skeifu og tár í augum öll árin mín á Sóla!
Ástþór Örn aka. Káta hetjan
Ég er annars farin að drífa mig á lappir á morgnana, dríf mig í sturtu og kveiki svo á útvarpinu. Ég stilli á Rás 1 og hlusta á KK spila tónlist og segja frá hinu og þessu á milli klukkan 8 og 9. Það er svo ljúft að hlusta að ég á ekki orð! Fyrstu morgnana var ég ekki alveg viss en núna er ég farin að kvíða því ef þessum klukkutíma verður breytt eitthvað! Það er nóg af æsingi í þessum morgunútvörpum og fréttatímum yfir daginn sem fá óverðursskýin til að hrannast upp yfir hausnum á manni eða framkalla hvern aulahrollinn á fætur öðrum. Þið bara verðið að hlusta og ég vona að ég geti einhvern tímann bara ráðið KK sem plötusnúð til að skemmta mér og mínum.
Og frétt dagsins á mínu heimili er sú að í dag fann ég fimmtu tönnina hjá Arnaldi Kára. Sú er í efri góm til vinstri. Hugsið ykkur að hann verður ellefu mánaða eftir nokkra daga.
4. nóvember: Mér þykir voðalega gamann að það sé kominn nóvember. Ja, ég hefði kannski viljað vera komin miklu lengra með verkefnavinnuna en á móti kann ég nú smá frönsku! Héðan er annars bara allt ágætt að frétta, sérstaklega þegar maður er óduglegur að fylgjast með fréttunum! Í nóvember stefni ég að því að lesa svolítið skólatengt, prjóna, læra að sauma rennilás án þess að fara í fýlu og skemma verkefnið og sauma nokkur verkefni í framhaldi. Nú svo stefni ég að því að hreyfa mig meira en ég hef gert undan farna mánuði og helst það í hendur við þá áætlun mína að byrja snemma að undirbúa jólin með tilheyrandi konfekt- og kökugerð!! Á leikskólanum hjá Ástþóri Erni er svo lestrarátak í gangi sem mun líklegast fjölga notalegum stundum eftir leikskóla með bók og kakó.
Annað var það nú ekki, jú nokkrar myndir!
Arnaldur Kári hress og kátur...með smá kúlu eftir átök við skrifborðsstól
Herra Ástþór Örn á leið í afmæli til vinars síns í dag. Hann var lengi að spá í það hvort færi betur að fara með slaufu eða bind! Í gær fór ég í foreldraviðtal sem gekk mjög vel.
Þessum amaryllis liggur mikið á og gleður okkur mikið. Við hlökkum til að sjá hina blómstra og gaman að því að þeir virðast allir á sitt hvoru rólinu og munu því ekki allir springa út á sama tíma.
27. október: Í dag skruppum við Arnaldur Kári í heimsókn til Tinnu og Amelíu. Amelíu vorum við að hitta í fyrsta skiptið og sú er yndisleg. Við Arnaldur Kári vorum mjög hrifin af frænku og það var ægilega notalegt að rölta bæjarrúnt með móðursystur minni mömmunni! Ég tók mér bessaleyfi og "rændi" þessari mynd af síðunni hennar Tinnu en ég gleymdi kubbnum heima.
Og hér er í staðinn ein handa Tinnu! Hér eru þær systur, Kata og Tinna á skírnardag Tinnu. Þær mæðgur, Tinna og Amelía eru nú svolítið líkar! Elsku mamma, þú lofar að hlæja bara að þessu permógríni þínu!!!!
Og hér nokkrar gamlar í viðbót, svona úr því að ég var með skanna í gangi!
Ég og Hjalli frændi
Ég háma í mig páskaegg
Sigurður eitthvað að spara sitt egg
Og svo ein ekki svo gömul páskamynd af Ástþóri Erni :o)
22. okóber: Og þá kom veturinn...alla vega í einn dag!
Ástþór Örn dreif sig í leikskólann í dag. Hann fór í eftirskoðun hjá lækninum í gær, sem hughreysti hann og sagði að nú væru dagar hálssærinda senn taldir. Ástþóri Erni var ansi létt eftir heimsóknina og hefur verið líkari sjálfum sér.
Við Arnaldur Kári erum því tvö í kotinu í dag. Kannski að ég sýni honum snjóinn í dag og bjóði honum í göngutúr. Hann varð tíu mánaða á sunnudaginn þessi litli kútur. Núna er eldhúsið aðalstaðurinn og verið að uppgötva margt nýtt. Ævintýrunum um undraheima íbúðarinnar fylgja byltur, kúlur og marblettir!
Og eitt í lokin. Ég sá á baksíðu Moggans frétt þess efnis að það væri búið að redda flugeldum fyrir áramótin. Var virkilega einhver að hafa áhyggjur af þessu?! Sem betur fer er það látið fylgja að mun minna hafi verið pantað en í fyrra. Í framhaldi má spyrja hvort að það sé kannski kominn tími til þess að styrkja björgunarsveitirnar með öðrum hætti?
17. október: Enn og aftur kominn föstudagur. Ástþór Örn fór í kirtlatöku á þriðjudaginn og er að jafna sig. Loksins aðeins hressari í dag. Hann var ægilega fúll þegar hann vaknaði eftir aðgerðina og vandaði læknunum ekki kveðjurnar. Sem betur fer hafði hann ekkert leitt hugann að því að hann yrði svolítið slappur eftir þetta...ísinn og fríið átti hug hans allan. Daginn eftir var hann svo farinn að spá í það hvort að ég hefði kannski óvart valið svona lélegan lækni, þess vegna væri honum illt! Vikan hefur því verið róleg.
Ástþór Örn án háls- og nefkirtla!!
Arnaldur Kári sýnir hvað hann er stór. Það vantar ekki tilþrifin!
Og hér er svo vinnuplássið mitt. Það er nú ekki alveg klárt. En þessar tvær myndir sem eru komnar upp er annars vegar mynd af lóu og hins vegar hrafni í tunglsljósi. Lóan er einn af uppáhaldsfuglum okkar Ástþórs Arnar...eigið þið ykkur uppáhaldsfugl?
Í nótt opnaðist blómknappi á einni orkideunni okkar, en ég held ég viti ekki blóm sem eru jafn nægjusöm og falleg. Ég get endalaust skoðað orkideur heimilisins, hvort sem þær eru í blóma eða ekki. Það er eitthvað við þær...
Um daginn settum við Ástþór Örn svo niður amaryllislauka í nokkrum litaafbrigðum. Hlökkum til þegar þeir fara að sýna sig þegar nær dregur jólum.
Góða helgi...
10. október:
Í gær:
-var ég alveg beint undir einhverju fúlu skýi sem hangir yfir öllu, ég brá því á það ráð að hvíla mig á leiðindum svona þar til verður hægt að hugsa þetta allt aðeins skýrar, hvenær sem það nú verður. Ég kom því mun meiru í verk í gær eftir þessa ákvörðun en alla síðustu viku held ég.
-fór ég með Arnald Kára í tíu mánaða skoðun. Gekk vel og er snáðinn orðinn tæp 11 kíló og 77 cm.
-eldaði ég íslenska kjötsúpu og fékk Björgu vinkonu okkar í mat. Það var mjög notalegt og súpan góð...þó ég segi sjálf frá!
Í dag:
-hef ég setið við nýja skrifborðið mitt og hugsað um það hvað ég muni fá rosa góðar hugmyndir af öllu tagi eftir að hafa komið mér upp smá vinnuaðstöðu.
-er ég búin að skoða alls konar sauma- og prjónauppskriftir og séð að ég verð að læra að hekla.
-reynt að útskýra fyrir Arnaldi Kára hvað "nei" og "ó ó" þýðir...með mjög slæmum árangri. Hann hlær og svarar glaður "dudda".
Um helgina:
-ætla ég að ná að byrja á prjónaverkefni og sauma kannski aðeins.
-mun ég vonandi komast í heimsókn til Amelíu litlu frænku minnar og foreldra hennar.
-verð ég að reyna að koma saman texta um Zidane á frönsku. Þar mun ég að sjálfsögðu reyna að klambra saman setningunni "ég sá Zidane spila fótbolta með Real Madrid á Bernabau í apríl 2002". Ég er ekki viss um að mér takist það þó.
-er ég vongóð um að ná að troða inn í dagskrána vinnustundum þar sem ég mun reyna að verða fróðari um Norðurhafapólitík.
-er ætlunin að eiga góðar stundir með herramönnunum þremur sem ég þakka óendanlega oft fyrir að eiga.
...góða helgi öll.
8. október, seinni hluti: Ég held að það sé aldrei of oft minnt á það að það er ansi margt sem breytist ekkert hvernig sem gengið og allt sem því fylgir stendur eða fellur. Við skulum muna það og þetta tengist ekkert væmni heldur er nauðsynlegt til að við höldum geðheilsunni. Ég ætla að reyna að brosa helmingi oftar en venjulega, hlæja helling, faðma mína nánustu eins oft og ég get eða gleðja með öðrum hætti. Ætli maður verði ekki bara að taka upp "Ólafs Stefánssonar-tæknina" sem virkaði svo vel...hvaða "bíp"? Nú svo má lyfta lundinni með því að skoða nýjar myndir af hjartagullunum mínum á síðunni þeirra.
8. október: Mitt framlag til kreppunnar - svo bara fá ef einhver orð um hana meir hér.
We Use To Stand So Tall
p.s. Verkið er ég tilbúin að sýna á Listasafninu hjá honum Halldóri Birni vini mínum safninu að kostnaðarlausu, nú þegar helsti styrktaraðili safnsins er að fara á hausinn og ekki víst að hægt verði að sýna okkur Fridu Kahlo. Ég hef nokkra reynslu, sýndi meðal annars í Túrbínusalnum á Tate Modern í mars árið 2004.
26. september: September er sá mánuður sem kemur alltaf aftan að mér. Byrja með hreinan skjöld og ætla að vera svo skipulögð en eftir viku er ég strax orðin á eftir með allt! Alveg er þetta einkennilegt. Mér hefur tekist að vinna ágætlega þessa viku og um leið komist endanlega að því að ég verð að koma upp einhverri vinnuaðstöðu hér heima, ég er hvort tveggja rasssár og bakveik eftir langar setur við eldhúsborðið. Ég óska þess stundum að ég myndi finna leyniherbergi hér, þá væri það mál leyst. En svo gott er það nú ekki þannig að ég ætla að finna aðra lausn á því. Spurning hvort maður skelli borðplötu ofan á þvottavélina!!
En yfir í annað. Ég er orðin ótrúlega þreytt á því að ekki sé neitt annað rætt um en krónur, vexti og verðbólgu. Er enginn sammála mér?! Ekki bara það að blöðin og fréttirnar fjalli um fátt annað, almennt er fólk fast í að ræða þetta hvort við annað líka. Ég er alveg búin að fá nóg enda erum við öll að verða þunglynd af þessu tali.
Já og október á næsta leyti og þá er barasta ekki svo langt í jólin...ja ef að við treystum okkur til að halda þau hér á Íslandi í ár - þau kosta jú svo mikið!! Nei ég segi nú bara svona. Í október ætla ég að vinna vel, vonandi ekki þó við eldhúsborðið og þá er Ástþór Örn á leið í háls- og nefkirtlatöku elsku karlinn. Hann hefur átt nokkur gillkorn undan farið. Ég læt hér tvö flakka:
Ég: "Við verðum svo að láta þær á leikskólanum vita að þú sért að fara í kirtlatökuna". Ástþór Örn: "Ég er búinn að segja þeim það, ég vissi bara ekki alveg daginn". Ég: "Nú er það já og vorkenndu þær þér ekkert". Ástþór Örn: "Ég vil enga vorkenningu"
Um daginn heimsótti forseti Uganda (minnir mig!) Hellisheiði. Í kvöldfréttum var sýnt frá heimsókninni og ég benti Ástþóri Erni á að horfa (hann er mikill áhugamaður um forseta og Hellisheiði!). Þá sagði minn áhugasamur: "Já var hann Barack Obama að heimsækja ykkur pabbi?"
...Hvað er hægt að vera mikill dúlli ég bara spyr!?
Hér eru tvær myndir sem fá ykkur til að gleyma allri kreppu.
Góða helgi öll!
22. ágúst: Það fer ægilega vel um okkur mæðgin í sveitinni. Síðsumrin svo notaleg um margt þó að mér þyki líka svolítið súrt að hugsa til þess að maður verði nú að fara að koma sér í haustrútínu. Ég þarf víst að fara að taka upp skólabækurnar skilst mér! Okkur Ástþóri Erni hefur alla vega ekki dottið í hug nein nógu sniðug hugmynd sem leyfi okkur að verða bara í sveitinni sem lengst. Ég læt mig þó dreyma um að geta kannski tekið vinnutörn hér í vetur, sjáum til með það.
Það hefur annars verið margt að gera í sveitinni, ég dreif mig meðal annars í því að prófa að keyra traktorinn, Ástþóri Erni til mikllar gleði. Ástþór Örn verið heilmikið á hestbaki og í dag fór hann með afa sínum og fleirum að hleypa seiðum í ána. Árlega er komið fyrir nokkur þúsund laxaseiðum hér efst í ánni. Hann skemmti sér konunglega. Veðrið hefur nú verið hálf hryssingslegt þannig að við erum líka búin að hafa það notalegt hér inni, drukkið kakó og lesið þó nokkuð af sögum úr hinum sívinsælu Syrpum!
Nokkrar myndir, gjörið svo vel.
Tíminn líður voðalega hratt og þessi snáði er orðinn 8 mánaða. Hann hefur þroskast heilmikið í sumar og liðið vel í sveitinni. Hlær út í eitt og er yfirleitt alltaf ansi glaður og kátur. Mér þótti góð spurningin frá Stínu í gestabókinni, þar sem hún spurði hvort að fýlumyndir af barninu væru faldar eða ekki til! Þær eru eiginlega ekki til og geðslag þessa unga manns hefur stundum komið mér til þess að hugsa um það hvenær við lærum og förum að stunda þann fúla leik að fara í fýlu!?!
Þið hafið sjálfsagt tekið eftir því hvað Arnaldur Kári er í fallegri peysu á myndinni fyrir ofan ;o) Ég prjónaði þessa grænröndóttu þegar ég gekk með litla kútinn. Peysan reyndist vel og ég elska garnið sem hún er prjónuð úr þannig að ég prjónaði aðra stærri. Mér finnst svo stutt síðan hann hreinlega hvarf þegar ég mátaði á hann grænu peysuna!
Ástþór Örn hefur verið mikið úti, enda nóg við að vera. Hér er hann að heilsa upp á Dropa, Merkan og Neista.
Æ sjáiði stúfinn minn! Búinn að hlakka til alla vikuna að fá að fara með afa sínum að sleppa seiðunum.
Og skemmti sér konunglega og vandaði sig vel!
Var víst ansi einbeittur þegar kom að því að finna þessum litlu krílum finna þeim hentugt búsvæði
Eftir handboltaleikinn í dag drifum við okkur aðeins út að labba, svona til að ég gæti aðeins róað taugarnar!!!
Hafið það öll sem best, góðar kveðjur úr sveitinni þar sem rigningin lemur á þakinu.
18. ágúst: Helgin verið stórskemmtileg og ber í miklu aðalhlutverki. Þið getið smellt á myndina af Ástþóri Erni og fengið berjastemmninguna beint í æð!!
19. júlí: Tíminn líður ansi hratt, Arnaldur Kári er sjö mánaða í dag og eldri sonurinn minn er úti í bíltúr með ungum herramanni sem ég passaði nokkurra mánaða...ja hérna.
26. júní: Morgunstund gefur gull í mund...eða?
Klukkan er 9:25 á vindasömum miðvikudagsmorgni. Ég sit við eldhúsborðið og við hlið mér situr Arnaldur Kári og bíður þess að ég reddi honum studduna til þess að hann geti séð hana detta í gólfið enn og aftur. Mitt eðlilega ástand er orðið að vera viðutan þannig að ég rétti honum snuðið í skrilljónasta skiptið um leið og ég renni yfir úttekt neytendaspekúlantsins Dr.Gunna á verði á prenthylkjum. Ekki ná mikið af upplýsingunum á síðunni að staldra lengi við í kollinn á mér því um leið er ég að fara yfir veiðiflugur sem mig langar að vera með í boxinu mínu í veiðitúr sem ég er að fara í og svo er ég í huganum líka farin að kasta í Svartabakka og sirka út hvar sé best að ná fiski í Smáfössunum. Mitt í þessum þönkum legg ég stóran kúfullan kaffibolla frá mér en sleppi of fljótt því hann nær ekki lendingu og veltur um koll litli kúturinn sleppur sem betur fer en kaffið sullast yfir mig, prenthylkjaúttektina í blaðinu, danska bók um matarræði smábarna (hjálpaði hálf ráðvilltri móður með sitt fyrsta barn hér fyrir nokkrum árum!) og stílabók sem ég hef safnað uppskrftum í frá því ég var 12 ára og er mikill fjársjóður þó ég segi sjálf frá. Ástþór Örn kemur mér til bjargar og ég er hálf skömmustuleg mamma sem reyndir að afsaka mikinn klaufaskap. Á meðan ég þurrka upp kaffisull í miklu fáti og reyni að bjaga dönsku bókinni og stílabókinni frá kaffisopanum með því að þurrka síðurnar og setja tissjúbréf inn á milli þeirra (gott trix sem pabbi minn kenndi mér þegar við þurftum að bjarga bókakosti heimilisins eftir flóð í kjallaranum í Langagerði) notar Arnaldur Kári tækifæri og tætir hitt dagblaðið sem biður þess að verða lesið. Þegar búið er að bjarga málunum og þurrka prentsvertu af litlum fingrum útbý ég mér annan kaffi, passa vel hvar ég legg hann frá mér í þetta skiptið. Ég sem hafði verið að velta því fyrir mér um daginn hvort ég ætti að taka stílabókina úr umferð og skrifa allt upp úr henni í aðra stærri bók sem mun taka við fleiri uppskrifftum en þótti leiðinlegt að leggja þessa lúnu til hliðar. Og svo var ég nefnilega líka að velta fyrir mér hvort ég væri kannski að fara einum of eftir bókinni þegar ég kynni fasta fæðu fyrir yngri syni mínum. Spurning hvort að ég leyfi blaðsíðunum í þeirri bók að límast saman bara og fái mér svo fallega bók til að skrifa uppskriftirnar mínar í, gamlar og nýjar. Er kannski of mikil tilfinningasemi að bindast stílabók með uppskriftum og einum of að hafa allt of miklar áhyggjur af því hvort að Arnaldur Kári komist ekki alveg yfir það að fá að bragða á sætum kartöflum þó hann sé ekki alveg búinn að venjast bragðinu af gulrótum og kartöflum!? Spyr sú sem sat með titrandi höku og tárvot augu í gærkvöldi yfir breskri heimildamynd um þróun dýrafóstra af þremur tegundum í móðurkviði og fæðingu þeirra í heiminn.
Þið hugsið kannski að þið vilduð að mínar áhyggjur væru ykkar!?
Arnaldur Kári æfir bragðlaukana!
Á næstu dögum lofa ég svo nýjum myndum af þessum ljúflingum mínum!
17. júní: Gleðilega þjóðhátíð! Aldeilis sem veðurblíðan leikur við okkur hér í dag. Erum komin í bæinn, í nokkra daga alla vega. Ætli við förum í ekki í sveitasæluna fljótt aftur, þegar við verðum orðin leið á logninu hér á svölunum okkar!!
Ástþór Örn tilkynnti mér í morgun að það væri bara eins og í Tyrklandi á svölunum og svei mér þá, það er ekki fjarri lagi. Njótið dagsins hvar sem þið eruð.
Við eigum ansi bágt með að trúa því að það séu bara tveir dagar í að þessi strákur verði sex mánaða
Borðað á svölunum í sólinni
Ástþór Örn elskar að vera á náttfötunum sem lengst fram eftir degi
Sumarblóma og kryddjurtaræktun okkar Ástþórs Arnar hefur gengið framar vonum og gleður okkur hér og í sveitinni
Fínn í tilefni dagsins...ekki má gleyma slaufunni!
6. júní: Fyrsti hluti sumarfrís langt kominn, því miður. Við búin að hafa það fínt í sveitinni í roki, rigningu, sól og þoku! Höfum brallað ýmislegt utan dyra en svo er líka búið að vera notalegt að sitja inni prjóna, lesa, spila og fylgjast með sveitalífinu út um gluggann og þá sérstaklega hamingjusömum fuglapörum sem leika hér listir sínar í tilhugalífi.
Í dag fengum við svo góða gesti, þegar Björg og Sveinn litu til okkar. Ég notaði tækifærið og bakaði köku með kaffinu en gat því miður ekki freistað þeirra með ítalskri uppsveitasúpu og heimabökuðu focacciabrauði, þau staldra vonandi lengur við næst! Við borðuðum því á okkur gat í staðinn :o)
Ástþór Örn dreif Björgu út og kynnti hana fyrir Frakk. Þessar mýslur skelltu sér svo aðeins á bak.
Ástþór Örn var ansi spenntur að fá hana Björgu vinkonu sína í heimsókn og hafði svona líka ansi margt að segja henni!!
Litum niður að á
Þessi kútur svaf í vagninum í göngunni. Þetta er alveg það skemmtilegasta þessa dagana,
teygja sig og borða tær og naga sokka!
Þeir feðgar taka lagið fyrir okkar Arnald Kára í kvöld!
Nú skín hér kvöldsólin inn um gluggann og ég ætla að heilsa upp á hrossin.
24.maí: Í dag...
-byrjaði ég á prjónaverkefni sem lítur bara vel út og kemur sterkt inn í jólagjafahugmyndabankann..ef ég hef framleiðsluna snemma er aldrei að vita nema innihald einhverra pakka verði heimagert.
-horfði ég á byrjunina á konunglegu dönsku brúðkaupi þeirra Jóakims og Maríu og komst að því að ég veit meira um þá ágætu fjölskyldu, vini hennar, ættingja og danska greifa og greifynjur en ég kæri mig um að vita! Í framhaldi má benda á það að Friðrik verður 40 ára 26. maí. Þarna sjáið þið...ég veit of mikið. Spurning um að "defragmenta" hugann og eyða út svolitlu af kóngafjölskylduminniskubbum. og nota þá í eitthvað annað!
-fór ég í brúðkaup til Tinnu frænku minnar og Arnar sem var mjög fallegt. Innilega til hamingju þið tvö.
-ræddi möguleikann á því að við fjölskyldan flyttum okkur aðeins um set og færum út fyrir "rammanum" í einhvern tíma, á vit einhverra ævintýra. Þetta var svona í gríni og alvöru, við erum ekki farin neitt enn!
-komst ég ekki í útskrift til Helenu frænku minnar sem er orðin svo fullorðin og þroskuð ung kona þó að ég skilji ekki af hverju hún er ekki enn að sýna mér hvað hún er dugleg að kunna stafina! til hamingju frænka.
-rifjaði ég upp nokkrar tai-chi æfingar í huganum og kom sjálfri mér á óvart þar sem ég mundi meira en ég hélt að ég gerði. Hvort að ég muni þær eins vel svona í praxis verður svo að koma í ljós.
-smakkaði ég grænt Matcha te frá Japan. Það bragðaðist eins og svið. Mér þykja svið góð þannig að teið var gott, nema hvað það var svolítið skrítið að finna þetta bragð af heitum drykk. Þegar ég drakk teið gældi ég við þá hugmynd um að ef til vill ætti ég að gera enn eina tilraun til að venja mig á bragðið af Miso súpu.
-fékk ég að láni tvær myndir eftir Hayao Miyazaki og hina dönsku Prag. Stefni á japanskt-danskt myndakvöld sem fyrst.
Ágætur laugardagur að kvöldi kominn. Ekki má ég gleyma því að ég fékk disk með myndum úr sveitinni síðustu helgi sem Gunnar Steinn og Valgarður tóku. Inni á síðu Guðrúnar Láru og fjölskyldu eru líka margar góðar myndir sem verður gaman að eiga líka. Góðar minningar frá fallegum degi.
Skírnarvatnið sótt í Bænhúshyl. Ég var alveg viss um að Guðrún Lára hefði verið með í leiðangrinum en auk þessa fríða liðs á myndinni voru með í för afi Ástþór og Valgarður, rétt skal vera rétt!!
Sæl vísitölufjölskylda
Yndislegur lítill strákur
Og duglegi stóri sveitastrákurinn
Annað var það nú ekki. Hafið það sem best.
6. maí: Ég lokaði eyrunum í morgun þegar ég heyrði veðurfræðing á Gufunni segja að það hefði fryst á Þingvöllum síðustu nótt. Ef sumarið er ekki komið, þá er vonandi ekki allt og langi í það! Það hefur allt sprottið ansi hratt hér í garðinum okkar undan farna daga og aspirnar, sem ég á í ást/hatursambandi við laufgast hratt og ekki langt í að þær loki garðinum okkar. Kryddjurtir dafna vel í gluggunum og búið að leggja þykku húfunum. Í sveitinni er sumarið líka farið að nálgast og við búin að fara í sauðburð, búið að járna hrossin og farið að huga að plöntum og frekari gróðursetningu. Ég er farin að hlakka til að kíkja í fluguboxið og er farin að kasta með nýju veiðistönginni minni í huganum. Mikið verður gaman að komast í veiði í byrjun júlí. Farið að líða að fyrsta hluta sumarfrís á þessum bæ, sem verður varið í sveitasælu. Hlakka orðið til að komast í fjöruna "okkar", fara á hestbak, rúlla í hólminn, fylgjast með fuglalífinu og öll erum við spennt þegar nýtt folald kemur í heiminn í lok maí/byrjun júní.
Annars allt bara fínt, smá myndasýning að hætti Ástþórs Arnar í lokin.
Hafið það öll sem best.
28. april: Í gær átti ég afmæil...ég elska að eiga afmæli. Dagurinn notalegur og ágætishleðsla fyrir vikuna sem verður annasöm ef ég verð eins dugleg og ég þyrfti að vera!
En hér eru örfáar myndir úr afmæli!
26. apríl: Flettið upp á blaðsíðu 6 í Mogganum í dag! Frétt af skemmtilegum áfanga sem Álfaheiði hefur náð og mynd af flottum krökkum, sérstaklega sætur þessi strákur fremst fyrir miðju skælbrosandi í röndóttum ljónabol.
19. apríl: Í dag skruppum við Ástþór Örn í bæinn í 10°C og það var bara ansi ljúft. Ég ætla nú ekkert að fara að tauta yfir skítugum Laugarvegi en samt...mér þótti svolítið leiðinlegt þegar amma rak upp óp þegar lítil ömmustelpa hafði stigið á gullskóm í pissupoll. Eftir það þorði ég ekki annað en að horfa vel niður á gangstéttina svona til að varna því að við mæðginin myndum stíga í gubb eða piss. En það er alltaf ljúft að labba Laugarveginn og mér finnst nú mun skemmtilegra að skipuleggja ferð þangað en í Kringlu/Smáralind. Fengum það sem við leituðum að, afmælisgjöf handa henni Maríu vinkonu okkar en Ástþór Örn hafði mjög ákveðnar skoðanir á því hvað ætti að gefa. Aldrei þessu vant var það þó ekki vekjaraklukka sem hefur verið mjög vinsæl gjöf hjá honum undan farið. Nú síðast þegar Sigurður Ágúst átti afmæli en hann fékk einmitt vekjaraklukku sem er eins og fótbolti!
Nú vikan hefur liðið tíðindalaus svo sem. Við Arnaldur Kári verið hér að mestu í rólegheitum, en hann hefur verið aðeins kvefaður. Sem betur fer ekki þó fengið í eyrun aftur né nokkurn hita. En ég vona að hann fari að reka þetta úr sér blessaður. Já og í dag er hann einmitt fjögurra mánaða. Þetta líður nú ansi hratt. Að sjálfsögðu bökuðum við köku og fengum okkur smá kaffi til að fagna semi-afmæli!
Verst að afmælisbarnið er allt of lítið fyrir svona góðgæti!
Hvað er hægt að vera með dúllulegar hendur?
Fjögurra mánaða kúturinn okkar
Og svo er það mál málanna! Er vorið komið? Það er sumardagurinn fyrsti næsta fimmtudag þannig að við skulum vona það. Ég hef nú ekki enn heyrt í lóunni en samt séð til sílamávs en mér finnst hann bara ekki alveg eins skemmtilegur vorboði og lóan nú eða krían. Þrátt fyrir að enn sitji í mér svolítil hálsbólga (sem verður nú kíkt á eftir helgina) er kominn vorhugur í mig og í takt við það kom ég niður kryddjurtum í vikunni, sem ég von að verði farnar að bragðbæta matinn minn og gleðja augað áður en langt um líður.
Bráðum munu kryddjurtirnar flæða upp úr þessum pottum!
Þegar kryddjurtafræin voru keypt valdi Ástþór Örn sér þennan gula ástareld í fína heimagerða blómapottinn sinn
Í dag gladdist ég líka voðalega þegar ég sá að afmælisdagurinn minn var kominn á mjólkurhyrnurnar!
Hafið það öll gott...vonum svo bara að það fari ekki að gera neitt lóuhret, spóahret og kríuhret.
9. apríl: Ég auglýsi hér með eftir heimili fyrir fjögurra manna íslenska fjölskyldu helst á einhverjum rólegum stað við Miðjarðarhafið. Getum komið strax í næstu viku. Setjið upplýsingar inn í kommentakerfið að neðan og ég mun hafa samband um hæl.
Þetta fer alveg að hætta að vera sniðugt með þennan pestapúka og ég fer held ég um það bil að gera alvöru úr því að koma okkur fjölskyldunni eitthvert til heitu landanna. Okkur mæðginum gengur herfilega að ná þessum leiðindum úr okkur og pústum okkur til skiptis. Svona er víst ástandið á mörgum bæjum þannig að þessi eini karabíski galdralæknir sem ég fann í símaskránni er alveg uppbókaður út apríl...ja hérna.
En peysan er klár...kemur örugglega í góðar þarfir á svölum íslenskum sumardögum.
Ástþór Örn ánægður með sig eftir að hafa fengið "stingusprautu" í fimm ára skoðun í síðustu viku. Er heima núna blessaður enda setti hann met í hósta í gær og vaknaði með nokkrar kommur í morgun. Sigurður hafði beðið um það að fengi kannski að fara út síðastur og koma inn fyrstur á leikskólanum en í staðinn var hann sendur út að leika tvisvar sem var ekki gott ofan í hóstann sem hefur hangið í honum eftir berkjubólguna.
Í liðinni viku komumst við að því að þessi litlu kútur er eftir allt saman með svolítið af þrjóskugenum sem finnast í miklu mæli í ættum foreldra hans. Þessi svipur var settur upp þegar átti að taka meðal og munninum lokað og læst í góðan tíma. Elsku karlinn er að ná úr sér kvefinu og er á leið í eftirskoðun sem kemur vonandi vel út. Krossum fingur.
Þið ykkar sem höfðuð hugsar ykkur að fara jafnvel að líta á okkur í heimsókn, þá liggur við að ég segi bara "don't call us...we´ll call you".
31. mars: Bara ef þið fáu en dyggu lesendur höfðuð ekki áttað ykkur á því þá er þessi síða mín handavinnu- og húsmæðradagbók. Því fylgir, eins og þið hafið kannski tekið eftir að ég ræði mest um það sem ég hef á prjónunum, myndir af sonum mínum og þess háttar. Mér finnst gaman að halda út slíkri dagbók þar sem ég vil helst þusa um pólitík og óréttlæti heimsins maður á mann. Af þessum sökum ætla ég ekki að ræða hvað það hefur farið óstjórnlega í taugarnar á mér þegar kaupmenn auglýsa þetta og hitt á "gamla verðinu" en þann pistil hafa vinir og ættingjar fengið að heyra aftur á móti á undan förnum dögum. Ég stakk aftur á móti upp á því við Sigurð að í apríl yrðu vinnuveitendur að sætta sig við það að "gamla verðið" gæfi því miður ekki nema það að hann ynni til tvö á daginn. En já nú er ég um það bil að fara að æsa mig yfir því að tap og slæmt gengi krónunnar skuli þjóðnýtt þannig að ég sný mér að öðru.
Helgin var ágæt. Laugardeginum varði ég að mestu í herbergi Ástþórs Arnar, þar sem ég tók allt í gegn enda ekki vanþörf á þar sem ég er farin að halda að það vaxi dót þarna einhvers staðar þar sem ég sé ekki til. Ástþór Örn var ansi brattur og tók sér mest allan heiðurinn af tiltektinni saman ber símtal við ömmu Kötu:
Amma Kata: Er orðið svona fínt í herberginu þínu? Ástþór Örn: Já mjög flott...ég er búinn að taka svo vel til. Amma Kata: ...já tókst þú til, duglegur! En var ekki mamma að taka til hjá þér líka? Ástþór Örn: Jú, hún aðstoðaði mig aðeins...
Ástþóri Erni þótti mun betri lausn að flytja í stærra húsnæði en að taka herbgerið í gegn...eitthvert þar sem mætti hafa kött. Hann stóð sig aftur á móti vel í föndrinu eins og svo oft:
Karlar og konur sem þessi á myndinni eru nú framleidd á skrifborðinu sem aftur er orðið pláss á!! Þarna í hópnum eru til dæmis Nautasmalinn og Rokkarinn!!! Öll upplifað sitt þessi heyrist manni.
Sunnudagurinn var svona ja hvað skalt segja, rosa góður og rosa slæmur. Ég byrjaði daginn af miklum myndarskap og bakaði valhnetubollur og möndlufléttur í morgunmat. Um hádegi var svo eins og einhver hefði sísvona bruggað seið gegn mér því ég lagðist ansi snögglega í magakveisu. Ég reis þó upp nokkrum tímum síðar hressari sem betur fer. Það skal tekið fram að ég tel þetta ekki hafa verið bollurnar...það varð enginn annar lasinn!
Og svo fréttir af Arnaldi Kára meistaradúlla sem er sífellt að gera nýjar uppgötvanir. Nýjasta nýtt eru fæturnir, sem honum þykja alveg hreint ótrúlegar! Horfir rannsakandi á þær þegar hann er berfættur á skiptiborðinu, grípur í þær og hreyfir þær alveg hissa...svo hlær hann einhver ósköp. Já og svo er frekar skondið að þegar við gefum honum snudduna tekur hann hana orðið út sér strax til þess eins að setja hana sjálfur upp í sig!! Við komumst alltaf betur og betur að því að hann er einstaklega geðgóður en þó ákveðinn þessi litli strákur. Hann hefur verið með smá hör í nös undan farna daga og vorum við alveg róleg yfir því svo sem þar sem hann var alls ekkert ólíkur sér, hitalaus og hress. En til vonar og vara fór hann í skoðun í morgun hjá heimilislækninum sem sá því miður smá eyrnabólgu í öðru eyranu. Hún sagði að þetta væri í eitt af ansi fáum skiptum þar sem ekki væri beðið með sýklalyf. Þannig að þessi litli stúfur er því miður kominn í flemoxinfélagið með okkur Ástþóri Erni. En ágætt að hann fékk skoðun og þetta náði sér ekki á strik að neinu viti. Ég varð svo leið yfir þessu, svona í ljósi þess að við höfum verið passasöm með eindæmum og sett heimsmet í handþvotti öll á heimilinu. Læknirinn sagði að í svona tíð eins og verið hefur væri ansi erfitt að koma algjörlega í veg fyrir þetta og saman tautuðum við um það hvað yrði gott að fá vorið.
Verkefni dagsins í dag, auk þess að dekstra aukalega við lítinn herramann er að klára peysu á hann.
Hafið það öll sem best.
13. mars: Jæja, smá fréttir héðan af Pestastöðum. Aumingja Ástþór Örn enn heima. Í gær þótti okkur hann ekkert vera á uppleið úr veikindum og fór hann því til læknis. Þó að þessi flensi sé ansi leiðinleg í ár, þótti okkur þetta nú orðið einum of. Elsku karlinn var þá kominn með snert af lungnabólgu auk berkjubólgu og var settur á sýklalyf. Leiðinglegt að hann þurfi annan sýklalyfjaskammt svona á stuttum tíma en stundum er þetta svona. Ég hef svo krækt mér í kvef í þessu öllu saman og ætla nú að fara í dag og láta hlusta mig og kíkja í eyrun, svona til öryggis. Ég held að það verði engin fjölskylda jafn glöð þegar fer að vora en við.
Við mæðgin erum farin að hlakka til að komast svolítið út, eftir þessa miklu inniveru. Ástþór Örn fer bara á leikskólann eftir páska en ég vona nú að við getum samt farið að líta aðeins út eftir helgina. Stefnum svo á sveitaferð í páskafríinu.
Annars lítið að frétta. Ég aðeins náð að dunda mér við að prjóna og nóg á döfinni í þeim efnum! Þessi sillkitrefill var rétt svo tilbúinn þegar mig vantaði einmitt klút um hálsinn þegar ég fór að finna fyrir kvefi.
Ég skellti líka í trefil handa Arnaldi Kára, sem er einmitt að fara í þriggja mánaða skoðun og sína fyrstu sprautu á morgun.
7. mars: Fyrir árir síðan spókaði ég mig um í París...hefði ekkert á móti því að leikurinn hefði verið endurtekinn í ár!
Í gær fór ég "í vinnuna" þegar ég tók að mér smá kennslu. Gekk vel...stundum þakka ég það að hafa erft "fyrirlestrargenið" frá pabba. Mamma hafði það notalegt á meðan með Arnaldi Kára. Eins og ekta amma mætti hún hingað með prjónadótið í poka.
Febrúar var leiðinlegur hvað pestir snerti, við lögðumst öll í einhver magaleiðindi og ekki má gleyma "smita-kokkunum" sem hrelldu Ástþór Örn. Enn er vetur þegar kominn er mars og pestastandi ekki lokið. Nú er Ástþór Örn líklegast kominn með flensu, liggur með 39,9°C elsku karlinn.
Ég á tvo nýja kjóla sem ég hef nú enn bara dást að en hlakka voðalega til að fara að spóka mig í.
Mig langar að fara að komast í skóleiðangur.
Ég vorkenni eiginlega íslensku krónunni, held að það sé einhver slæmur pestavetur í gangi hjá henni líka. Man að ég fylgdist alltaf ansi vel með dönsku krónunni, sérstaklega þegar nálgaðist það að borga leiguna. Núna hef ég ákveðið að fara bara að fylgjast með dönsku krónunni aftur því ég fór bara að fá kvíðahnút í magann þegar ég var farin að skilja hvað stýrivextir og alls konar vísitölur merktu. Í þessum málum held ég að eigi við "ignorance is bliss"...svona úr því að minn betri helmingur tekur slaginn í heimabankanum.
Ég á afmæli eftir 51 dag.
Ég talaði við frænku mína í gær í síma, sem verður stúdent 24. maí. Hún hafði áhyggjur af því að það yrði kannski enn snjór þá. Ég reyndi nú að hughreysta hana en í dag er ég hreinlega ekki viss!
Í gær sá ég auglýsingu frá Canon þar sem maður var hvattur til þess að ná öllum brosum á mynd...sem öll yrðu væntanlega rosa fín með Canon Ixus næði maður öllum brosum á mynd. Held að það hefði ekki verið hægt að ná betur til mín með nokkri móti, eigandi lítinn stúf sem er farinn að hlæja en öll brosin nánast bara til úr fókus á myndum...enda ég með Sony-vél.
...á ég eitthvað að halda áfram, nei læt þetta nægja. Hafið það gott, ég óska öllum góðrar heilsu á þessum síðustu og verstu.
Arnaldi Kára finnst eiginlega allt fyndið!
Fjölskyldumynd eftir Ástþór Örn!
Nýr kjóll
22. febrúar: Í gær þurfti ég að leita í gömlum myndum, fann reyndar ekki þær myndir sem ég ætlaði en fullt af öðrum skemmtilegum í staðinn. Ég rakst líka á nokkur myndbönd sem mamma tók af Ástþóri Erni litlum. Ég man að við kvörtuðum svolítið yfir því að þessi myndbönd væru ekki í nógu miklum gæðum og svo framvegis, núna skil ég ekki þær kvartanir því það er ómetanlegt að eiga þessi myndbrot. Hér eru tvö frá því í byrjun apríl 2004!
21. febrúar: Fallegur dagur í dag og þó að það sé svolítið kalt og snjóföl yfir er ég ekki frá því að það sé örlítið vor í lofti...kannski bara í hausnum á mér þar sem ég hef verið mikið með hugann við Svíþjóð og Danmörku undan farna daga þar sem er jú ekki eins langt í vorið og hér!
Allt gott að frétta, afmælisdagurinn vel heppnaður og Ástþóri Erni þykir hann hafa fullorðnast heilmikið við að verða fimm ára. Leynifélög eru annars aðalmálið og í morgun var hvíslað að mér hvort ég vildi vera með í leynifélaginu Skemmtun! Ég samþykkti það að sjálfsögðu og er fyrsti fundur boðaður annað kvöld.
En yfir í allt annað. Ég fór í blómabúð daginn fyrir afmælis Ástþórs Arnar til að kaupa kerti í afmælislestina sem er fastur liður hér á afmælisdögum fjölskyldunnar. Þar voru mæðgin að skipuleggja skreytingar í fermingarveislu drengsins. Þar sem ég stend og leita að kertum í lestina heyri ég að þau eru að velta fyrir sér grænu þema og í framhaldi hvernig eigi að skreyta stóra kertið sem verði á veisluborðinu. Þau fletta í gegnum möppu og er strákurinn nú ekkert yfir sig spenntur, sem ég skildi vel! Móðirin verður allt í einu ansi upprifin og segir "nei sjáðu Gunnar, það er hægt að fá Manchester United merkið" og þegar ég var búin að finna kertin mín og hvarf á braut var móðirin alveg orðin fullviss um það að skjaldarmerki rauðu djöflanna frá Manchester færi rosa vel við græna þemað.
Ég tel mig nú ekkert allt of afturhaldssama en er ekki eitthvað skrítið við þetta?!?
19. febrúar: Fyrir fimm árum síðan kom þessi strákur í heiminn...
Ótrúlegt hvað tíminn hefur liðið hratt og þessi strákur heldur betur lífgað upp á tilveruna. Mér finnst svo stutt síðan hann sagði bara Gaaa...gaaaa og þótti bara mjög duglegur og söng "a kakka, a kakka". Nú og þegar fyrsta þriggja orða setningin var sögð: bibi ummumm egú (fuglinn borðar epli). Fimm ára er þessi strákur farinn að velta fyrir sér öllu milli himins og jarðar og spurningunum um hitt og þetta fjölgar með hverjum deginum sem líður. Þegar hann verður stór ætlar hann sér að verða rafvirki, dýralæknir, fótboltadómari og götusópari! Núna er einn stærsti draumurinn að komast til Parísar til að skoða ufsagrýlurnar sem skreyta Notre Dame og fara í Euro Disney.
Í einu orði sagt dásamlegur!
Dagurinn er líka merkilegur fyrir þær sakir að í dag er Arnaldur Kári tveggja mánaða. Hann er afskaplega kátur strákur og okkur finnst hann þroskast helling á hverjum degi! Mér finnst skemmtilegast að sjá blikið í augunum á honum og brosið þegar stóri bróðir hans leikur við hann.
Í einu orði sagt dásamlegur!
Þessir tveri mánuðir hafa liðið óskaplega hratt...sem og árin fimm!
28. janúar: Já það fór þá ekki svo að allt yrði aftur grátt þó að veðrið undan farna daga hafi nú eitthvað verið langt frá þeirri vetrarstemmningu sem ég hafði í huga. Enhvað um það, ég var nú að mestu innan dyra á meðan stormar undan farna daga gengu yfir. Notuðum þó tækifærið og drifum okkur í mat til mömmu og pabba á laugardagskvöldið. Það fer svo vonandi að vera veður til að fara út að labba með Arnald Kára í vagninum.
Er annars búin að vera að fara yfir myndir frá því Ástþór Örn var kríli. Gaman að skoða þessar myndir og líka svolítið skemmtilegt að bera saman myndir af þeim bræðrum!
Ekki síður gaman að rifja upp Danmerkurdvölina, þó að það séu ekkert tuttugu ár síðan! Ég sakna nokkurra hluta meira en annarra frá Danmörku. Fyrst má nefna samgangna og þess að geta vel komist af fótgangandi eða á hjóli. Ég vildi líka að ég gæti stundum komist sparirúninn minn sem ég fór oft þegar ég fór inn til Kaupmannahafnar (með lestinni frá Birkeröd tók ferðin í bæinn mig skemmri tíma en ferð með strætó úr Kópavogi niður á Lækjartorg). Væri oft til í að vera bara tveimur lestarstöðvum frá Lyngby. Oft verður mér hugsað til bakarísins í göngugötunni í Birkeröd, sérstaklega þríhefaða graskersbrauðið og rúgmjölsstykkjanna...já og Gæsebryst, matvörubúðanna, geta keypt mér afskorin blóm án þess að þurfa að hugsa það sem mikla fjárfestingu og ólífuborðsins hjá Tyrkjunum rétt hjáokkur. En ætli ég sakni ekki einna mest að búa ekki nálægt Eskemoseskov við Sjælso. Það er bara einfaldlega ekki jafn mikill sjarmi yfir því að labba hér meðfram Kópavogslæknum...þó að það sé alveg ágætt samt.
Jægerhytten í miðjum skóginum lét Christian VII byggja sem Tepavillion fyrir eiginkonu sína, drottninguna Caroline Matthilde. En það var líka þarna sem hún átti fundi við einkalækni og helsta ráðgjafa konungsins Johan fr. Struense. Sagan af ástarævintýri þeirra er ansi harmþrungin og dramatísk sem næstum varð til þess að koma á stríði milli Danmerkur og Englands. Það var svo notalegt að setjast þarna í miðjum göngutúr og fá sér hressingu.
Læt upprifjun lokið hér, ætla að halda áfram að fara yfir myndir. Hafið það öll gott.
22. janúar: Þegar ég horfi út og sé notalegu vetrarstemmninguna verða að frekar gráum fúlheitum líður mér nú bara eins og Karíusi og Baktus þegar var búið að fylla upp í allar holurnar í tönnun hans Jens og hreinsa burt allt...ekkert gaman lengur!
Blómamyndir létta nú alltaf aðeins lundina!
16. janúar: Mig langar að setja hér inn smá veðurlýsingu í myndum fyrir hana Guðrúnu Láru - eins og þú sérð er vetur í gamla landinu! Ég vona að ég fari svo að sjá fallegar snjómyndir úr garðinum á Konsulentinum!
Og í dag eru fimm ár síðan við fjögur á þessari mynd röltum okkur í ráðhúsið í Birkeröd þar sem við Sigurður vorum gefin saman á skrifstofu bæjarstjórans!
Kolbrún, ég, Sigurður og Hans Ole.
12. janúar: Kannski svolítið seint - en gleðilegt ár! Þetta nýja ár virðist ætla að líða alveg jafn hratt og undanfarin ár. Ég reyni að fylgja eftir blaðsíðunum í dagbókinni samviskusamlega svo ég missi nú ekki alveg af heilu mánuðunum eins og til dæmis í fyrra. Mig grunar reyndar að þar hafi verið þó nokkuð af vikum inni í bókinni sem aldrei komu! Ég var að renna yfir myndir frá því í fyrra og rifjaði til dæmis upp yndislega daga í París, góða ferð til Tyrklands, skemmtilega daga í sveitinni, sem flestir voru sólríkir og ekki teknar upp pollabuxur fyrr en í lok ágúst! Ég dreif mig líka í vel heppnað húsmæðraorlof til Svíþjóðar, við mæðgin vörðum óvenju mörgum stundum í Húsdýragarðinum og hjólaferðir um Laugardalinn voru farnar ófáa sem og ferðirnar í fjöruna "okkar" á nesinu. Hestunum okkar í sveitinni fjölgaði þegar jarpt hestfolald kom í heiminn, nefndur Merkur. Lungað úr árinu fór þá í að velta því fyrir sér hvort væri á leiðinni lítil systir eða bróðir! Enduðum árið fjögurra manna fjölskylda með gullfiskahjón í fóstri. Alveg hreint dásamlegt!
2008 verður vonandi bara gott framhald af þessu öllu saman. Hafið það gott.
P.S. Þessi mynd hefði kannski átt að fá að vera þarna með svo að fjölskylduannállinn væri sem réttastur!?! Ég veit alla vega að ég hefði getað verið svakalega leiðinleg og frek á síðasta ári...Hellisheiðin hefði allataf toppað mig!!
27. desember: Vonum að þið séuð búin að hafa það gott - gleðilega hátíð. 2008 nálgast óðfluga en ég er ekki frá því að ég hafi skrifað jól 2004 í nokkur jólakort. Enda voru kortin skrifuð kvöldið áður en ég fór á fæðingardeildina eða að kvöldi dagsins sem ég kom heim-var því kannski ekki alveg með sjálfri mér og greinilega ekki með á nótunum í tíma! Sigurður skrifaði líka óvenju mörg kort í ár.
Jólin líða ljúflega áfram hér: Litli stúfur fór í svo kallaða endurkomuskoðun í morgun, sem gekk vel. Ástþór Örn er ánægður stóri bróðir og jafnvel enn ánægðari með að vera loksins búinn að eignast alvöru LEGO-kubba (ekki Duplo)! Sigurður les jólabækur og setur í og tekur úr uppþvottavélinni þess á milli. Ég sjálf hef svolítið gleymt að hvíla mig og stefni því að því að auka enn rólegheitin næstu daga.
Lítill hestasveinn með myndabrosið! Hér í nýja reiðvstinu sem hann fékk í jólagjöf frá mönnum og dýrum í Dal, sem hann þuldi hér nánast öll upp á aðfangadagskvöld svona ef skyldi að við foreldrarnir værum ekki að ná því hverjir væru þar á bak við! ...amma, afi, Mýsla, Frakkur, Píla, Trýna, Hnota...og svo frv!
Þessi litli stúfur er farinn að vaka stund og stund yfir daginn, en bróðir hans hætti fljótlega að nenna að sofa of mikið þá og spurning hvort litli bróðirinn sé eins með það.
Lang sætastir :o)
21. desember: 19. desember klukkan 13:00 fæddist lítill drengur, 16 merkur og 53 cm. Dagsetningin sú fínasta, enda er stóri bróðir 19. febrúar. Læt hér fylgja tvær myndir. Fleiri síðar, svona þegar kraftar leyfa og kannski bara ný myndavél komin í hús.
Þökkum allar góðu kveðjurnar, hafið það sem allra best.
13. desember: Ekki það að flestir sem lesa þessa síðu væru nú búnir að frétta af því ef fjölskyldan væri orðin fjögurra manna. Enn er ekkert að gerast og ég hin rólegasta, enda fékk ég að bíða síðast í tíu daga. Dagarnir einkennast því enn sem komið er að smá jólaundirbúningi og rólegheitum. Ástþór Örn orðinn ansi spenntur að hitta litla barnið, sem hann segir koma "þegar nær dregur jólum". Ég bendi honum nú á að þetta svar hafi verið fínt fyrir nokkrum vikum en nú sé alveg farið að líða nær jólum. Hann blæs á þessa óþolinmæði í mér.
Takk fyrir kveðjurnar í Gestabókinni, gleðja mig sem er farið að líða svolítið eins og óþekktri hvalategund sem hefur villst upp á land.
Mér þykir Ástþór Örn svo yndislegur á þessari mynd. Svo innilegur þessi koss sem hann smellir á kúluna...sem honum þykri vera orðin alveg nógu stór!
|
|
