Þann 10. september fór ég í Iðnskólann í Reykjavík og fékk að fylgjast með tímunum Grafísk framsetning, Vefsmíði, Inngangur að fjölmiðlun, Myndbygging og formfræði og svo Myndvinnslu og margmiðlun.
Ég byrjaði að fylgjast með Grafískri framsetningu hjá henni Brynhildi. Hún var að kenna þeim að setja upp auglýsingu í forritinu Illustraitor. Einnig fór hún með þeim í gegnum myndvinnsluforritið Photoshop til að vinna mynd sem þau áttu að nota í verkefnið.
Brynhildur kom þessu vel frá sér. Hún var hress og skemmtileg og náði vel til nemenda sinna sem stóð af 10 einstaklingum sem voru frá aldrinum 17 ára til 40 ára. Einn nemandinn spurði mikið og gat hún svarað þeim mjög vel. Það voru líka tveir nemendur sem fylgdust lítið með, voru bara á spjallrásum en Brynhildur var ekki að skipta sér af því.
Eftir þennan tíma fór ég til Grétu sem kennir vefsmíðagerð. Inni í stofunni hennar sátu 13 strákar, flestir á sömu brautinni. Það sást að þeir þekktust lítið, voru bara saman í þessum tíma og því var hljóðlegt. Gréta kom þeim af stað, sagði þeim að halda áfram með verkefni sem var tengt kennslubókinni sem þeir áttu að vera með. Einungis helmingur nemendanna voru komnir með bókina. Gréta bað þá vinsamlegast að vera komnir með hana fyrir næsta tíma. Gréta lét þá samt ekki sitja aðgerðarlausa heldur hópaði þeim saman, tvo og tvo til að vinna verkefnið. Það gekk mjög vel og strákarnir voru sáttir, kannski ekki í byrjun en þegar þeir byrjuðu heyrðist spjall á milli þeirra. Þarna fannst mér Gréta ýta undir félagslegu hlið þeirra. Næst fór ég í Inngang að fjölmiðlun hjá Hauki. Það var sama andrúmsloftið inní þeirri stofu og þeim fyrri. Þögn, nemendur sátu hér og þar sem sagði mér að lítil félagsleg tengsl eru á milli nemenda. Haukur er ákveðinn kennari. Hann var með glærufyrirlestur um tilkomu sjónvarpstækninnar og gekk um pallinn með prik sér í hönd. Þótt að Haukur kæmi fyrir einsog strangur kennari, nýbúin að biðja einn um taka Ipodinn úr eyranu sínu með ákveðnum tóni og þeir sem komu of seint í tímann fengu að heyra það. Annars var mjög stutt í húmorinn hjá honum. Glærurnar hans voru mjög skýrar, lítill texti og áhrifaríkar myndir.
Eftir þennan tíma fór ég tímann Myndbygging og formfræði hjá Þórði. Þar var andrúmsloftið öðruvísi. Nemendur voru að mála grunnlitina og fannst það skemmtilegt og áhugavert. Þau voru að spjalla saman um hitt og þetta án þess að trufla hina. Þórður er rólegur kennari, sýndi þeim vel grunninn og aðstoðaði þá þegar þeir báðu um aðstoð.
Síðasti tíminn var hjá Hildi. Hún var með Myndvinnslu og margmiðlun. Þar voru allir að vinna við verkefnið sitt sem var unnið í forritinu Dreamweaver. Það var mikill metnaður hjá þeim. Hildur gekk á milli til að sjá og aðstoða ef þess var óskað.

Þetta var mjög skemmtilegar heimsóknir og gott að fá innsýn í daglegt skólalíf á þeirri braut sem ég stefndi að því að kenna á. Margt hefur breyst síðan ég var í þessu námi, bæði námskráin og svo það sem mér finnst neikvætt en það er bekkjarkerfið sem er ekki lengur.