From the womb of earth I rise,
slithering shadows of the Midgard Serpent,
into the mists of the most malevolent of nights,
I walk among the darkness and wear the horns of power,
for I am the eater of the dead,
the great fire wyrm.

Roar of the immortal dragon,
chant of the mud witch rising,
mother of the blackened earth,
I am the serpent of fire.

With me resides the fear found on moonless autumn nights,
those terrors that awash the warriors of Tyr in dread,
for as the sun sets and the moon comes on full,
watch the burning serpent descend from the mountain,
and feel your soul shiver.

Roar of the immortal dragon,
chant of the mud witch rising,
mother of the blackened earth,
I am the serpent of fire,
rising from the Womb of Skaldi.

And I am the schism in the order.

HEIMS NARÐAN

Frá móðurkviði jarðar rís ég
skreiðandi skuggi Miðgarðs Ormsins
inn í þoku meinfýsinar nætur,
ég geng samhliða myrkrinu og klæðist hornum styrksins,
vegna þess að ég er sá sem ét hið dauða
hin mikilfenglegi ormur.

Gnýr hins ódauðlega dreka
söngl rísandi leðju nornarinar,
móðir sortinar jarðar,
ég er eld narðan.

Innra með mér býr óttinn sem finna má á tunglslausum haust nóttum,
skelfing sú sem dynur á kvíðafullum stríðsmönnum Týs,
því að meðan sólin sest og tunglið fyllist
sést þar brennandi höggormur koma niður fjallið
sál þín nötrar.

Gnýr hins ódauðlega dreka
söngl rísandi leðju nornarinar,
móðir sortinnar jarðar,
ég er eld narðan,
rísandi frá sköpum Skálda.

Og ég er það sem klífur regluna.