Barnaland Nínu Þorbjargar

Jæja, næsti LL Cool J bara mættur fram á sjónarsviðið. Njótið vel. Viðkomandi sparkaði fram rímu í dag: "banani banani banani, segoj segojjjj, höherðahné og tææææææ, schgóna, heima, heim, heima, HEIM".

Þetta er sko besta sunarið (beint úr orðabók Nínu Þorbjargar) sem ég hef nokkurn tíman upplifað. Hef fyllst innblæstri af þessum sökum og nú eru í garðinum tjald, garðstólar, pottablóm og ég veit ekki hvað. Einnig er í garðinum skaðbrunnið, gulbrúnt gras sem hefur vægast sagt séð sinn fífil fegri (fíflarnir sjá engan fífil lengur, enda allir dauðir). Reyndi af veikum mætti að vökva grasið með garðkönnu í dag og þurfti að hlaupa allmargar ferðir í kranann til að fylla á. Að sjálfsögðu er ekki til nein garðslanga hér á bæ....enda barasta algjör fásinna þar sem rigningin er vön að sjá um bæði garðinn og bílinn.
Helsta taugaspennan í mínu lífi þessa dagana tengist:
1) Grasofnæminu hans Árna Gríms. Nefstíflur eru ekki það sem við þurfum akkúrat núna. Er miður mín yfir þessu máli og finnst vera skítalykt af því.
2) Mótmælendurnir sem eru enn og aftur á kreiki á vegum "Björgum Íslandi" pródjektsins. Í rauninni er kannski bara hið besta mál að einhverjir hafi enn hugsjónir sem þeir eru tilbúnir að berjast fyrir og svífi ekki í gegnum lífið í einhverju algleymi og láti algjörlega að stjórn annarra. Hins vegar verð ég enn og aftur að undra mig á að þetta sé besti málstaðurinn sem menn finni sér til að berjast fyrir (þ.e.a.s. útlendingar). Það eru til svo miklu MIKLU meiri skepnuskapur og ósanngirni í heiminum. Og þessi vitleysa að hætta mannslífum með því að loka Snorrabrautinni (stofnbraut sjúkraflutninga) í leyfisleysi og vera síðan með vesen og ólæti og skrílshátt við lögregluna. Nett óþolandi.
3) Hotel Rwanda. Sá loksins þessa mynd og er ekki búin að jafna mig enn þá. Hef eiginlega ekki treyst mér í hana hingað til, enda farin að taka svona hluti alveg svakalega inn á mig. Tilhugsunin um að svona hlutir viðgangist, jafnvel akkúrat á þessarri sekúndu, er óbærileg.

 
Mætt á Austuvöll í gær í brakandi hita og sól. Nína Þorbjörg krítaði listaverk á gangstéttina og laðaði að sér herramenn á sama aldri. Hún stundaði það líka að leggjast þversum á bakið yfir gagnstéttina og hindra þannig almenna umferð um hana (upprennandi róttæklingur?). Austuvöllurinn er alltaf jafn exótískur, aldrei að vita hvenær maður dettur niður á hland, glerbrot og/eða sígarettustubba. Nammigott. Best að sleppa því að fara úr skónum.

 
Skelltum okkur síðan í lautarferð í Laugardalinn í dag, með góðum hópi fólks. Laugardalurinn er tilvalinn í svoleiðis, ótrúlega fínn og snyrtilegur og greinilega passað að hlutirnir séu í lagi (enda leggja sannar húsmæður mikið upp úr því að hlutir séu í lagi svona almennt). Mæli með þessu (og Nína Þorbjörg líka...hún er enn að velta fyrir sér stjörnugjöf en mér heyrist að tímamótadómur sé í uppsiglingu).

 
Alsæl á bekk með djús.

 
Nína fann fullt af krökkum til að lána dótið sitt og matinn sinn og leika við. Hún vildi helst vera alfarið með öðru fólki en okkur og var gjörsamlega súr þegar hún var fjarlægð af vettvangi.

 
Á teppinu, með boltann.

 
Helga og Árni Grímur eru sniðug. Mjög sniðug.

 
Nína Þorbjörg heldur þremur broskallablöðrum á lofti á listilegan hátt. Þessar blöðrur hurfu síðan sporlaust nokkrum mínútum síðar.

 
Við höfðum fullt af góðgæti með í ferðina, þ.á.m. samlokur eftir sérstakri leyniuppskrift fjölskyldunnar.

 
Anna Freyja, Óskar yngri og Óskar (með svæsna, alíslenska brúnku, eins og glöggir menn taka áreiðanlega eftir).

 
Helga grasekkja skellti sér í lautarferð með litlu gaurana tvo.

 
Við hjónin (alltaf jafn spes) og Þorgeirsson jr. sofandi fyrir aftan.

 
Nína Þorbjörg og Eyjólfur Logi voru góð saman að vanda.

 
Nína Þorbjörg verður ofurhrifin þegar hún sér kisur og er algjörlega óhrædd við að knúsa þær. Eftir að hafa dekrað við þessa kisu sagði hún sína fyrstu setningu: "hvar er kisa?". Stórkostlegt og að sjálfsögðu ekkert verið að herma eftir foreldrum :)

Hörður, Tomoko og Sólrún Maya eru á landinu í fyrsta skipti síðan þau fluttu til Nýja Sjálands fyrir 5 árum. Þau eru auðvitað búin að reyna að fá eins mikið út úr heimsókninni og hægt er og m.a. var farið í sumarbústað um helgina og í heimsókn til Snæju frænku í hennar sumarbústað. Þar fengu krakkarnir (Nína Þorbjörg, Sólrún Maya og Úlfur Máni) flottar gjafir og voru óstöðvandi að leika sér í sólinni. Hitinn fór víst yfir 25 stig og menn (þ.e. ég) skaðsólbrunnu. Ég elska íslenska sumarið. Í alvöru.

Í rennibraut í sveitinni með 2 umganga af skóm. Má ekki minna vera svona utanbæjar.

Með 3 fötur/körfur. Þetta þarfnast ekki nánari útskýringa.

Hér sést Nína Þorbjörg í kunnuglegri pósu, að þessu sinni með speglagleraugu og pís-merki. Hún er ókrýnd drottning Austuvallarins og er búin að borða oft á öllum kaffihúsunum þar. Hún hefur tekið saman smá veitingahúsagagnrýni sem fer hér á eftir:
Thorvaldsen **
Svæsið hæg þjónusta, allt of mörg borð og allt of fáir þjónar. Dýr. Of heitt. Stjörnurnar tvær eru fyrir útsýni og frumlegheit í framreiðslu.
Domo ***
Hæg þjónusta (þó ekki svæsið). Grátandi og þreyttir þjónar. Mjög góður matur. Gott útsýni.
Kaffi París **1/2
Glæsilegt útsýni. Fín þjónusta, þó ekki á íslensku. Ekkert spes matur, en heldur ekkert spes dýr.
Farið eftir þessu. Þið verðið ekki svikin.

Höfum verið að kíkja í heimsókn til nokkurra nýrra eintaka upp á síðkastið. Hér sýnir Þorgeir rétt tök á ungbarni, enda vanur maður.

Augað á Eddu (tek það að sjálfsögðu fram að Árni Grímur tók myndina) og Gísli ásamt Hildi Vöku.

Hélt upp á þrítugsafmælið mitt föstudaginn 6. júlí...þ.e. á sjálfan afmælisdaginn. Gat ekki annað, þótt ég sé sérstaklega afmælislöt manneskja og nenni ekki að gera mikið veður út af svoleiðis tímamótum (kannski af biturri reynslu þar sem venjulega komast sérstaklega fáir í afmælið mitt sökum tímasetningar um hásumar). Var með sushi, osta, ávexti og aðrar sumarlegar veitingar og fullt af hvítvíni og bjór. Þetta fór rólega og notalega af stað og endaði síðan í svalli, almennum látum og hávaða og stuði niðri í bæ. Nágrannarnir hringdu ekki á lögguna frekar en fyrri daginn og sannar þetta enn og aftur hvers konar eðalfólk er hérna í kring.
Meðfylgjandi mynd var tekin undir lok partýsins og nefnist: "Sigurdís kann að dansa og skemmta sér".

Þótt ég sé móðir á fertugsaldri (hljómar mjög steinaldarlega) kann ég enn að skemmta mér. Fékk að vera á mynd með austurrísku partýskvísunum sem heiðruðu þrítugsafmælið mitt með nærveru sinni.

Fréttaskot (reyndar nokkurra daga gamlar fréttir, en þetta er nú heldur engin atvinnu fréttaþjónusta): Nína Þorbjörg er hætt að sofa á daginn. Punktur. Hún er víst heldur snemma í þessu, enda ekki orðin tveggja ára. Hins vegar staðfestir þetta bara allar mínar fyrri grunsemdir um það hvað hún þarf lítinn svefn og hefur alltaf þurft. Finnst sjöhundruð sinnum skemmtilegra að vaka en að sofa (svolítið öfugt við mig sko).
Þetta er bæði frábært og glatað, eftir því hvernig á það er litið. Nú er vagninn bara krónískt í kerrustillingunni og ekkert vafstur lengur í sambandi við að koma henni í hann í hádeginu og fá hana til að sofna (= frábært). Á móti kemur að hún er orðin syfjuð og arfapirruð upp úr kl. 19 á kvöldin, sem drepur alveg félagslíf fjölskyldunnar utan heimilis (= glatað). Héðan í frá verða sem sagt öll matarboð heima hjá okkur í draslinu. Verið velkomin!

Erum að reyna að nota sumarfríið að hluta til í tiltekt. Sem er hryllilega blóðugt akkúrat í fína veðrinu...enda hefur maður hangið í bænum alla daga og tekið til á nóttunni í staðinn.
Það er líka eins gott að láta hendur standa fram úr ermum, síðasti dagurinn í dag sem maður er tuttuguogeitthvað ára. Á ævinni (skuggalegt?). Get ekki hugsað mér að verða 30 ára með ársgamla hrúgu af óopnuðum gluggapósti á eldhúsgólfinu, heila leikfangabúð undir sófanum og hauga af ómerktum, eldgömlum VHS spólum í kringum sjónvarpið. Erum búin að vera eins og stormsveipir í ruslinu og þetta er allt að gerast. Bangsinn hennar Nínu Þorbjargar fékk meira að segja bað í dag (sjá mynd) og mín ætlaði ekki að ná sér yfir þeim hamförum. Fnykurinn af bangsanum (sem fer alltaf með henni í rúmið) var samt orðinn það óbærilegur að maður lét sig hafa þetta.
Nöldurhornið (loksins meira nöldur!):
Af hverju er jafnrétti kynjanna ekki löngu orðið staðreynd? Hvað er málið???
Fáum fleiri karla í hjúkrun, leikskólakennaraháskólann og húsfeðraskólann og leysum málið. Fleiri karla í 70% vinnu. Fleiri karla í nám með barneignum. Kynjakvóta í ummönnunarstörf. Já, og svo eiga ALLIR að mæta á völlinn þegar stelpurnar okkar keppa í fótbolta.
P.S. Hættum síðan þessum endemis fegurðarsamkeppnum.

Nýjasta nýtt...snúningsdiskur úr IKEA fyrir börn, ekki mat....ekta sniðugt.

Sæt á snúningsdisknum.

Að róla. Nína Þorbjörg syngur venjulega lagið "róla róla róla" á meðan. Hágæða frumsamið efni.

Klædd í stíl við rólóinn.

Árni Grímur alveg að standa sig í föðurhlutverkinu.

Mjög ákveðin við þetta.