Barnaland Nínu Þorbjargar

Er stödd á kvöldvakt á Landspítala við Hringbraut og á 1 klst. og 1 mín. eftir þangað til að sumafrí hefst....get EKKI BEÐIÐ. Fer beint heim í bjórinn. Verð úti í sólinni í alla nótt. Árni Grímur sér alfarið um Nínu Þorbjörgu á morgun meðan ég kíki í eftirpartý í Grafarvoginum. Fer svo beint úr partýinu á laugardagsdjammið.
Hef reyndar ekki haft mikinn tíma á vaktinni til að útfæra þessa glæsilegu fantasíu. Sendi hér með yfirlit yfir tímasetningar síðustu 10 pípa sem ég hef fengið í fína píptækið mitt:
21:25
20:45
20:43
20:42
20:39
20:36
20:04
18:59
18:52
18:15
Eins og glögglega sést fóru hjúkrunarfræðingar í mat á tímabilinu 19:00-20:00.
Meðmæli dagsins:
Scrubs. Alltaf ógeðslega skemmtilegir.
Belle & Sebastian. Bílatónlistin þegar það er sól og blíða.
Hamingjuóskir dagsins:
Jens og Erna voru að trúlofa sig í kastala í Udaipur á Indlandi og fá stórkostlegar hamingjuóskir fyrir vikið. Við trúlofuðum okkur í sófa í Reykjavík á Íslandi. Já.

Veit ekki einu sinni hvað maður er búinn að vera að gera s.l. daga. Var að klára næturvaktir sem valda undantekningalaust gríðarlegur minnisleysi, óáttun og þunglyndi. Veit ekkert hvaða dagur er, veit ekkert hvað ég gerði í gær og nenni ekki neinu. Svaf í 4 tíma í nótt vegna viðsnúins sólarhrings og er frekar súr í dag. Tókst samt að skreppa í bæinn í góða veðrinu (17,4 gráður fyrir aftan hús hjá okkur takk) með Árna Grími, Nínu og Pétri. Fórum á kaffihús á Austurvelli, en sú ferð einkenndist af miklu stressi við að halda Nínu góðri meðan beðið var eftir súper-slow-motion afgreiðsludömunum (sem NB láta mann borga 1000 kall fyrir eina kökusneið). Endaði með að við Árni höfðum vaktaskipti, annað spjallaði við Pétur og borðaði köku á meðan hitt spilaði fótbolta við Nínu Þorbjörgu. Nína er síðan orðin betri í fórbolta en ég (þ.e. þegar ég er í háhæluðum skóm). Hún kann líka að kasta bolta á hárnákvæman hátt í kókglas þannig að innihaldið hellist á hárnákvæman hátt yfir mig og rússkinnstöskuna mína. Eftir kaffihúsaferðina var farið niður að tjörn að gefa öndunum brauð, sem er algjört banastuð (án gríns). Skúföndin mætti á svæðið og var með brjálaða frekju, mávarnir voru með múgæsingu og svanirnir slógust. Nína Þorbjörg toppaði allt með því að hafa eingöngu áhuga á að vaða beint út í tjörnina og reyndi það ítrekað. Varð alveg snar þegar þetta athæfi var ekki viðurkennt af viðstöddum.
Við erum svo að fara í sumarfrí í lok vikunnar sem er vægast sagt langþráð. Ætla að byrja á að taka til heima hjá mér, þar sem þá væri jafnvel mögulega hægt að bjóða einhverjum í heimsókn. Svo er maður barasta ekki búinn að hugsa lengra....hugmyndir???

Fyrir þá sem hafa gleymt hvernig Nína Þorbjörg lítur út þá kemur hér fersk sending af myndum. Þetta er nú einu sinni Barnaland Nínu Þorbjargar (ekki einhver vettvangur fyrir mig að tíunda eigið stúss). Hún hefur nú kannski ekki breyst mikið...hugsanlega bætt við sig kílógrammi og smá krullum. Ástæða myndaskortsins er sú að ég lánaði ljósmyndara myndavélina mína og viðkomandi aðili breytti öllum stillingunum þannig að ég réði ekki neitt við neitt. Ég er sem sagt manneskja sem hefur gaman af því að dröslast um með stóra myndavél hangandi framan á sér en kann síðan bara á eina stillingu ("Auto").
Hér sjást feðginin að hnoðast. Það er vinsælla að hnoðast með Árna en með mér. Klassískt.

Sushi a la Nína. Búin að koma Sushi fylgihlutunum fyrir í vatnskönnunni.

Sakleysisleg...

Hetjan
Nína Þorbjörg fór í kollhnís í fyrsta skipti í dag....hlýtur að vera met (eða þá að ég veit ekkert um hreyfiþroska hjá börnum). Verst að hún hefur frekar litla tilfinngu fyrir hæð hluta og reynir nú að fara kollhnís fram af sófa, borðum og öðrum flötum í mikilli hæð. Hún er líka farin að reyna að syngja lög og kann að heimta alls konar nýtt. Fór í heimsókn til Gísla, Eddu og Hildar Vöku og var svo ómöguleg þegar foreldrar hennar sýndu litla barninu athygli að jörðin hristist og tárin streymdu. Greinilega ekki tilbúin í systkini...
Sicko
Mæli með nýjustu Michael Moore myndinni. Segir allt sem segja þarf um viðbjóðinn sem bandarísk tryggingafélög og heilbrigðiskerfi eru. Held að við Íslendingar ættum að fara varlega í að kvarta undan okkar aðstæðum. Þarna gengur allt út á að fá sem hæst iðgjöld og borga sem minnst til baka. Her sérfræðinga gerir allt til að komast hjá því að borga þeim sjúku það fé sem þeir hafa þegar lagt inn til tryggingafélaganna. Algjört reginsvínarí.
Garðurinn
Það hlýtur að vera einhver garðáhugamaður þarna úti sem hefur átt erfitt með svefn frá śíðustu færslu. Sem betur fer er biðinni lokið og ég get tilkynnt að garðurinn er bara nokkuð brattur. Hef fjarægt allan eitraðan úrgang og sett í poka sem síðan hurfu af lóðinni á einhvern ótrúlegan hátt. Er þakklát þessum óþekkta velgjörðarmanni og vona að hann fari ekki að gæða sér á innilhaldinu.
Finnland
Lagði land undir fót í síðustu viku og skellti mér til Oulu í Finnlandi með Sigurdísi og Álfhildi. Ferðinni var heitið á norræna hjartaráðstefnu og við vorum allar með eldheitt vísindalegt efni til að kynna. Það er erfitt að segja á skemmtilegan hátt frá vísindaráðstefnum sem maður sækir. Hvernig er hægt að krydda hluti eins og sýningu lyfjafyrirtækja, veggspjaldakynningar og fyrirlestra um hjartsláttartruflanir? Bjórinn var a.m.k. fínn, finnskan falleg og fáránlega óskiljanleg og ég rokkaði á veggspjaldakynningunni minni. Fékk engan lit, tókst að kaupa hálfa H&M án þess að máta og fór á djammið x1. Það var kannski það skondnasta í ferðinni að Finnarnir, sem voru búnir að vera samanlímdir alla ráðstefnuna og höfðu ekki gefið frá sér svo mikið sem píp, voru allt í einu allir komnir upp á borð í trylltan dans við skandínavísk þjóðlög.
Stokkhólmur
Kom við í Stokkhólmi á leiðinni heim frá Oulu (það leggur enginn heilvita maður allt þetta ferðalag á sig í einum rykk) og hitti Lindu og fjölskyldu. Þau eru búsett í hinu stórkostlega hverfi Vasastan (mjög Borat-legt heiti) sem er alveg í hjarta Stokkhólms og mjög skemmtilegt. Kíkti út í bjór og thailenskan mat með Lindu, við skoðuðum miðbæinn hátt og lágt og maður sá sér að sjálfsögðu fært að heimsækja H&M. Vakti mikla lukku hjá börnunum, fékk kúr á morgnana og stanslaust stuð á daginn. Hjálpaði aðeins við að undirbúa sjóræningjaafmæli fyrir Sindra Dag og dáist að Lindu fyrir gríðarlegan metnað í afmælisbransanum. Byrgði mig að lokum upp af sænskum bókum enda ekk seinna vænna að fara að bæta við sig orðaforða.
Aðeins fyrir Little Britain aðdáendur
Nína Þorbjörg er búin að læra eftirfarandi: Kisa segir mjá, hundur segir voff, "computer" segir "nooo".