Barnaland Nínu Þorbjargar

 
Við njótum okkar bara nokkuð vel þessa dagana eins og sést á meðfylgjandi myndum. Það er augljós munur að komast loksins út að leika og geta farið þreyttari í rúmið á kvöldin. Nína Þorbjörg er svöl eins og venjulega og hefur nú sagt "dudda" og "blóm" (buh) og tekið tryllingskast í Útilífi. Fyrsta alvöru tryllingskastið þar sem allir í búðinni horfa á mann og spyrja sig hvað fór úrskeiðis. Annars er hún auðvitað algjör engill þessi stelpa.
Undanfarið hefur lífið verið upp og ofan eins og gengur:
Plúsar:
Fékk blóm á konudaginn (þvílíkt og annað eins).
Erum á leiðinni með foreldrum mínum í familíuskíðafrí í Austurríki, hlakka til að viðra mig eftir rifbrotið og asthmann.
Skelltum okkur á unglæknadaginn um helgina og skemmtum okkur langt fram á nótt, síðan var ég í vinnunni allan afganginn af helginni. Fórum á Domo eftir að okkur var hent út úr salnum og ætti sá staður eiginlega frekar að vera í mínusahlutanum, ekki minn tebolli. Vill frekar vera á Ellefunni, þar er gaman.
Mínusar:
Árni Grímur er búinn að eignast nýjan síma sem kann að tala og tölvu sem er með hlébarðamynstraðan desktop. Mín er ekki lengur þörf.
Var tekin af löggunni um daginn vegna þess að við erum númerslaus að framan eftir "nýlega" aftanákeyrslu. Þurfti að hlusta á fyrirlestur a la löggan í aftursæti löggubíls og fá svona löggumiða yfir skoðunarmiðann á bílnúmerinu að aftan. Svona skammarlegan rauðan og hvítan miða með löggumerkinu á sem getur ekki þýtt annað en að viðkomandi ökumaður sé sauður. Mikil prýði fyrir drulluskítuga og klessta bílinn okkar...ekki nema von að Brimborg veiti okkur ömurlega þjónustu, við erum ömurleg auglýsing. Síðan gerðist það stórmerkilega að ljóti löggumiðinn (sem boðar okkur nota bene í skoðun til að vera viss um að við séum búin að láta laga þetta með númerið) var límdur á mjög skítugan flöt (þ.e. bílinn okkar) og datt því snarlega af. Læt sem að ég hafi aldrei vitað af tilvist þessa aulamiða. 

Nína Þorbjörg er farin að segja fiðrildi...eða "irðildi" með hennar orðum. Er frekar mikið stolt yfir þessu, daman greinilega mjög vandvirk með það hvaða orð hún kýs að læra. Er t.d. enn þá ekki orðin neitt sérstaklega sleip í að segja mamma (þetta er mest bara mammamamammamammam), en fiðrildi, ekki málið! Hún er reyndar umkringd fiðrildurm hérna á heimilinu og er rosalega spennt fyrir þeim, þau eru í loftinu á baðinu, forstofunni og á veggjunum í herberginu hennar (sem við Árni Grímur fáum að sofa í líka). Þori varla að setja upp nýja fiðrilda óróann, fólk fer að halda að þetta sé einhver bilun...
Fyrst maður er byrjaður að skrifa, ætli maður verði ekki að reyna að hundskast eitthvað áfram með framhaldssöguna. Að þessu sinni mun ég kasta fram því kræsilega efni "Gæsuninni", versgú!:
Ég fékk minn skerf af fjöri 30. desember og byrjaði dagurinn um hádegið þegar það birtist skyndilega mótorhjólakappi fyrir framan húsið. Fékk að vita síðar að það hafi verið í gangi miklar pælingar um hver ætti að sækja mig og á tímabili hafi nýrnasérfræðingur af spítalanum verið ofarlega á blaði, en hann á einmitt eiturgrænan prumpubíl (eða metanbíl, fyrir þá sem vilja vera tæknilegir). Losnaði við þann ófögnuð og fékk í staðinn þvílíkan rúnt á rosalega móturhjóli með pabba hennar Addýjar (vinkonu og fyrrverandi bekkjarsystur) við stýrið. Þetta var fyrsti (og líklega síðasti) mótorhjólarúnturinn minn og ég skemmti mér konunglega. Addýjarpabbi gerði alls konar kúnstir og ætlaði á tímabili að skilja mig eftir fyrir utan Harðfiskgerð Ísafjarðar...skilaði mér svo loks á áfangastað í "brunch" á Drafnarstígnum í boði Helgu. Eftir kampavín og amerískar pönnsur fékk ég hrikalega smart eiturgrænan (hvað er þetta með þennan eiturgræna lit???) satínsamfesting, hliðartagl og agalega smart meik öpp (a la eighties). Var svo send í bæinn í ratleik í þessari múnderingu, auðvitað með stelpurnar á hælunum svo það væri einhver þarna til að hlæja að mér og passa að ég færi ekki úr eiturgræna samfestingnum. Fórum í skartgripabúð, bókabúð, listasafn og í Hið íslenska Sögufélag, þar sem við fengum meira kampavín og mín leyst út með gjöfum. Mjög menningarleg gæsun og er ég miklu nær um forseta íslenska lýðveldisins, nútímalist, ljóðagerð og bara allt. Að þessu loknu hafði ég safnað mér í "komplett eighties galla" með grifflum og legghlífum og svitabandi og eiturbleiku leðurbelti. Var svo brunað í "street" dans (voða mikið af gæsalöppum í gangi hérna), sem var meira svona notalegt óléttuskopp, þar sem flestir voru óléttir (eða í samfestingi og legghlífum yfir gallabuxur og peysu og því orðnir of sveittir eftir að hafa labbað niður tröppurnar inn í danssalinn til að geta gert neitt meira). Eftir skoppið var dekur í Laugum, fullt af gufuböðum og heitum pottum og hvítvíni. Var óþekk gæs og neitaði að fara ofan í risa-tunnu fulla af ísköldu vatni, enda væri ég örugglega enn á lungnadeildinni ef ég hefði lagt í þann óþverra. Eftir dekur og drykkju var farið á Maru í sushi-veislu þar sem ég gúffaði í mig alls konar fínerí án þess að taka mikið eftir bragði eða öðru sökum ölvunar. Lokahnykkur kvöldsins var partý hjá Ólöfu þar sem ég smakkaði Bacardi Breezer í öllum bragðtegundum og endaði svo á kveðjuballi Í svörtum fötum á NASA. Grét þar í kór við hina áhangendurnar, enda mjög súrt að "Nakin komstu inn í hugarheiminn minn" muni ekki hljóma aftur á dansgólfinu, a.m.k .ekki "læv". Kom heim kl. 4:30, heilli klukkustund fyrr en Árni Grímur eftir steggjunina sína, og verð því að játa mig sigraða í keppninni um það hver er meira töff. Ég er meira töff. Steinunn.