Barnaland Nínu Þorbjargar

 
Það er búinn að vera algjör strákadagur hjá Árna Grími, fyrst fótbolti og síðan eru fullt af gaurum mættir á heimilið til að spila póker. Ég hraktist því inn í vinnuherbergið (þetta hugtak "vinnuherbergi" er alveg svakalegt, ætla að reyna að nota það sem mest hér eftir) og hef ekki úr mörgu að moða nema tölvunni (og 12 metrum af draslhaugum sem komast ekki fyrir í geymslunni og hafa því fengið samastað í "vinnuherberginu"). Hér er ég með hljóðfæri fyrir 7 manna hljómsveit, 1 stk. hljóðver, læknisfræðibókasafn, tölvuver, 1 stk. Rauðakross fatabúð og svo snúrur sem ná hringinn í kringum jörðina.
Annars var þetta hugsað sem meirháttar vælfærsla. Er búin að vera að gíra mig upp í þessa færslu í allan dag og hugsa hvernig ég get lýst þessu á sem dramatískastan hátt. Málið er að við Nína Þorbjörg höfum átt við þvílíkan lasleika að stríða undanfarið og þurfum klapp á bakið. Hef ekki upplifað svona síðan ég var sjálf á hennar aldri, fór meira að segja á sýklalyfjakúr um jólin og man ekki eftir því að hafa nokkurn tíman farið á sýklalyf áður (var lúmskt ánægð með mig, fannst svalt að vera á sýklalyfjum). Nína Þorbjörg var að greinast með þriðju eyrnabólguna á stuttum tíma í dag og er komin á þriðja sýklalyfjakúrinn. Hún vill ekki sættast við sýklalyfið þótt það sé nammigóð sykurdrulla...skil ekkert í þessu. Ég hóstaði úr mér rif í mínum veikindum og gifti mig meira að segja rifbrotin (það var ekkert spes að láta faðma sig fast x100). Nú er ég komin á Nezeril vegna nefstíflu (í fyrsta sinn á ævinni) og það virkar! Ég er þvílíkt hissa...hef svo rosalega vantrú á öllum þessum kveflyfjum og verkjalyfjum og hef þurft að éta þetta allt ofan í mig. Nezeril og Vóstar-S rokka! Það stendur ekkert lyfjafyrirtæki á bak við þessa yfirlýsingu...
Fyrir þá sem eru enn að lesa eftir sjálfsvorkunina hér að ofan koma nýjustu orðin hennar Nínu Þorbjargar:
"Voff voff"
"Mmmmmmmatur" (eða eitthvað sem hljómar eins og mmmmódjei og við vitum ekkert hvað þýðir)
"Goggologú"
"Penni" (hefur sagt þetta einu sinni og hefur ekki áhuga á að endurtaka leikinn)
Svo er hún farin að snúa sér í hringi þangað til hún dettur og standa á öðrum fæti. Hún er líka alveg farin að skilja þegar maður er ósáttur við hana og setur þá venjulega upp sakleysissvip og segir "datt".
Meðfylgjandi er mynd af Nínu Þorbjörgu að raða til og snyrta. Hún er í lopapeysu sem margir telja að Árni Grímur hafi snarað fram, en svo er ekki. Staðreyndin er að dagmamman hennar Nínu prjónaði svona flottar peysur á alla dagmömmukrakkana sína fyrir jólin. Geri aðrir betur! 

 
Að kubba. Hún var mjög enbeitt í turnabyggingunni, en þegar turninn hrundi í fyrsta skiptið var þetta búið. Eftir það var allt rifið niður samstundis (gott á þessa fúlu kubba). 

 
Bananasæt 

 
Að borða banana alveg sjálf OG undir stýri í þokkabót. Síðan tók hún bananann með sér í sófaklifur og klíndi honum út um allt...ekki viðlit að fá hana til að afhenda hann samt. 

 
Sólstrandarpía í eldhúsinu í janúar. Finnst þetta sniðugt í svona 1 mínútu. 

Er loksins komin að síðustu myndinni í þessari lööööngu seríu og það passar akkúrat, það er komin háttatími fyrir mína (og þá meina ég ekki Nínu Þorbjörgu). Fyrir þá sem kunna ekki á Blogger þarfnast þetta kannski útskýringa, maður setur neðstu myndina inn fyrst og síðan koll af kolli. Neðsta myndin var sem sagt sett inn morguninn eftir brúðkaupið og hér er ég enn, rúmum 2 vikum seinna....ha,ha,ha, ekki alveg, en samt næstum því. Meiriháttar myndabloggerævintýri að baki.
Þrep nr. 2 af brúðkaupsmyndum hefur sem sagt litið dagsins ljós (þrep nr. 1 er hér fyrir neðan). Ákvað að kalla þetta þrep til að rugla þessu ekki saman við kaflana í framhaldssögunni, þá fyrst væri allt í skralli á síðunni. Framhaldssagan verður hins vegar að bíða betri tíma, varð að víkja fyrir athyglissýki brúðhjónanna.
Fyrsta mynd seríunnar (eða bara þreps 2) er af Árna Grími kl. 18:01 í kirkjunni. Sallarólegur þótt brúðurinn sé bara í bíltúr í miðbænum í krumpuðum kjól.

Síðustu skilaboð kvöldsins frá Bloggernum, lokin á frábæru sambandi:

This server is currently experiencing a problem. An engineer has been notified and will investigate.

Status code: 1-500-20

Mætt á svæðið, eiturhress. Aldrei fengið jafnmikla athygli á ævinni...svæsin tilfinning!

Hringarnir eitthvað að vesenast fyrir okkur. Vorum ekki nógu "pró" brúðhjón til að fatta að smyrja þá að innan (glóðvolgt ráð úr Brúðkaupsþættinum Já).

Söngflokkurinn hélt sínu lagi og meira en það. Þau voru bara yndisleg (maður má nota svona lýsingarorð um brúðkaupsdaginn sinn). Kristín systir hans Árna Gríms er önnur frá vinstri.

Nína Þorbjörg með ömmum sínum í kirkjunni. Hún talaði nánast allan tíman, en var á kurteisu nótunum þannig að þetta reddaðist.

Nýgift.

Kossinn (að mín mati nokkuð góður hvað varðar tímasetningar og staðsetningu brúðhjóna...var líka vel æfður...).

Athöfn lokið, á útleið.

Enn á útleið.

Þarna er búið að hleypa okkur út á Austurvöll. Smávegis léttir að komast aðeins úr miðpunkti athyglinnar.

Maturinn og atriðin búin og Árni Grímur kominn í gírinn.
Viðbót: Set inn meiri veislumyndir síðar...þ.e. ef ég verð ekki vaxin föst við sófann vegna biðar eftir að "ofurháhraðasúperdúpernettengingin" okkar komi þeim til skila. Sem betur fer veit ég ekki hjá hvaða netfyrirtæki við erum. Annars væri það fyrirtæki ekki í góðum málum.

Hljómsveitin Bambinos hélt uppi fjöri þangað til að einn hljómsveitarmeðlimanna þurfti að drífa sig út á flugvöll í 1 stk. Ameríkuflug.

Meira dansgólf...mikið stuð...

 
Gæti verið að myndafídusinn minn sé farinn að virka???
Nína Þorbjörg með hundinn sem hún fékk í jólagjöf og dýrkar (DÝRKAR). Fyrsta af ótal myndum sem munu hrynja inn í síðuna ef systemið er loksins komið í lag. 

Kl. 05:59 á næturvakt er upplagður tími til að uppfæra bloggið sitt.
1. Kjallarinn:
Í lok desember fengum við loksins stigann sem við vorum búin að bíða eftir mánuðum saman. Þegar búið var að setja hann í flotta opið undir rúminu kom í ljós að hann var of lítill, og það var ekki til neitt viðarhandrið, og það var ekki til rétt stærð í réttum lit. Þannig að stiginn var rifinn niður og við fengum annan upp sem er í vitlausum lit og með svart, rifflað, plasthandrið. Hrikalega elegant. Við komumst a.m.k. upp og niður og höfum þess vegna verið að stússa í að flytja dótið okkar í kjallarann. Við ákváðum að byrja að sofa öll í Nínu Þorbjargar herbergi, svo nú er svefnherbergið okkar bleikt með fiðrildi um alla veggi. Og svartan plastpoka fyrir gardínu. Einnig hrikalega elegant.
2. Steggjunin hans Árna Gríms:
Maður veit ekki hvað maður má fara langt í að lýsa þessu á alnetinu. Árni var sóttur eldsnemma morguns á laugardegi (þrátt fyrir að hafa reynt að koma ítrekuðum skilaboðum til steggjaranna í gegnum mig um að hann vildi sofa út). Íbúðin fylltist af gaurum sem fylgdust með Árna borða ristað brauð og skola því niður með bjór, síðan var hann dreginn frá mér út í myrkrið. Hann var settur í brúnku-"úðun" í kvenmannsnærfötum, þannig að hann var enn með glæsilegt brjóstahaldarafar undir smókingnum í brúðkaupinu (þetta vissuð þið ekki). Næst var farið í afró-dans þar sem hann sýndi ótrúlega hæfileika sem enginn vissi að hann ætti til, enda forðast hann venjulega dansgólfið grimmt. Afró-daman vildi bara splæsa á hann framhaldsnámskeiði og ég veit ekki hvað og hvað. Eftir þetta (held ég, hvað haldiði að ég viti röðina á þessu) var farið í paint-ball, þar sem Árni Grímur var settur í kanínubúning og strákarnir skutu síðan allir á hann. Tek það fram að enginn þessara manna er vinur minn í dag. Yrði ekki á þetta lið. Loks var farið í Bláa lónið, svo út að borða og síðan út á lífið (það mætti halda að maður hafi verið þarna sjálfur, þvílíkur er áhuginn og nákvæmnin í frásögninni). Árna var skilað heim kl. 05:30 í herfilegu ástandi. Hef aldrei orðið vitni að öðru eins og hef ég samt upplifað margt.
Meira síðar...

Það er orðið verulega langt frá síðustu færslu og ástæðan auðvitað annríki sem fylgir þessum árstíma. Við Árni Grímur tókum okkur til og giftum okkur 6. janúar, bara til að krydda stemninguna enn frekar. Fannst vanta veislur og eitthvað við að vera. Stiginn niður í kjallara var settur upp einni viku fyrir jól, síðan komu jólin með öllu tilheyrandi (þ.á.m. vöktum) og svo var það brúðkaupið. Við erum ótrúlega ánægð með hvernig þetta gekk allt saman fyrir sig og skemmtum okkur gríðarlega vel. Síðasta eftirpartýið eftir brúðkaupið kláraðist kl. 8 morguninn eftir og við nýbökuðu hjónin komum varla niður morgunmatnum sökum timburmanna. Maður verður að fara í gegnum þetta allt frá A-Ö við fyrsta tækifæri, þetta var svo ótrúlegur dagur og á skilið almennileg skrif.
Aðaltilgangur þessarar færslu var að þakka gestunum okkar fyrir æðislegt kvöld, frábær atriði, fínar gjafir og hörkustuð! Þetta var ólýsanlegt...
Kveðjur frá vikugömlu hjónunum!