Barnaland Nínu Þorbjargar

Langaði bara að deila snilli sem Steinunn Ólína leikkona skrifaði í Moggann í dag, en hún er nýbúin að eignast sitt þriðja barn (með mænurótardeyfingu): "Hvaða sadisti fann upp á því að það væri betra að konur gengju deyfingarlausar í gegnum fæðingar? Ég hugsa með hryllingi um fæðingar eldri dætra minna þar sem ég þrjóskaðist við að eignast börnin á sem náttúrulegastan máta. Þvílíkt bull. Það var kærkomið að fæða barn án þess að vera hálf meðvitundarlaus af kvölum."
Frískandi að heyra þetta frá konu sem hefur fætt börn án deyfingar. Yfirleitt finnst mér þær konur keppast við að sannfæra okkur deyfingaraumingjana um hvað þetta var yndislegt og lítið mál og frábær upplifun og bara alveg eins og amma gerði það og ég veit ekki hvað. Bara svona til að negla það inn hvað það sé lítill töggur í manni og sársaukaþröskuldurinn ekki þröskuldur heldur bara hola í gólfið.
Mín reynsla er sú að mænurótardeyfinginn breytti minni fæðingu úr algjörri pínu í bara nokkuð skemmtilega upplifun. Svæfingarlæknirinn sem deyfði mig er einn af fáum einstaklingum sem ég brosi alltaf þegar ég sé (þótt ég þekki hann ekki neitt) og langar alltaf að hlaupa í fangið á og faðma....og senda honum rauðvín öll jól...ja hérna!