Barnaland Nínu Þorbjargar

Það heyrist lítið í manni þessa dagana...svindlar á blogginu með því að setja bara inn myndir sem koma síðan ekki einu sinni fram. Það er vægast sagt allt í kleinu á síðunni. Vona að enginn hafi kíkt neðst á hana nýlega og séð "flotta" aldursteljarann hennar Nínu Þorbjargar. Ákvað að láta aftur til mín taka í forritun eftir stórkostlegan árangur þegar kommentakerfið var sett inn. Skellti upp þessum teljara og svo reynist þetta bara einn stór lygateljari sem heldur fram bandvitlausum aldri á barninu. Kann ekki að laga þetta þannig að það er bannað að kíkja neðst. Takk.
Ástæða bloggþagnarinnar undanfarið er sú að ég hef verið að bíða eftir tækifæri til að setja inn kvörtunarbréf til einhvers fyrirtækis á síðuna. Maður er ekki maður með mönnum nema hafa lent í ömó þjónustu og vera búinn að skella fram 1 stk. kvörtunarbréfi, a.m.k. er hálfur MR-vinahópurinn í þessum pakka (skiljanlega ef maður les bréfin). Það helsta sem mér dettur í hug að kvarta yfir núna eru allt of litlir vasar á læknasloppunum (læt ekki þvinga mig til að ganga með nördamagapoka í vinnunni), þeirri staðreynd að það er enginn búinn að koma og setja nagladekk undir bílinn okkar og ekki væri úr vegi að kvarta yfir álfinum sem hefur komið netfanginu mínu á lista hjá einhverju fólki sem síðan sendir mér endalausan ruslpóst. Kannski ég skelli mér bara á hlutabréf í kvikasilfursiðnaðnum og leyfi einum aumkunarverðum karli frá Afríku að flytja stórkostlegar fjárhæðir á bankareikninginn minn, bara til að þetta lið láti mig í friði.
Að lokum vil ég koma því á framfæri að ég er ekki orðin forfallið sófadýr sem hugssar bara um fjölskyldu og heimili. Þessu til sönnunar eru eftirfarandi atriði:
Atriði 1: Skrifaði ekki stakan staf um Nínu Þorbjörgu í þetta blogg þótt að hún sé farin að gera fullt nýtt. P.S. Þetta rugl um teljarann telst ekki með.
Atriði 2: Er ekki með heitt vatn í eldhúsvaskinum og get því ekki vaskað upp. Er ánægð með þetta atriði.
Atriði 3: Ætla að drífa mig á dansskemmtun í kvöld þrátt fyrir að vera að vinna frá 9-21 báða dagana um helgina. Ég verð án efa hressasta manneskjan á skemmtuninni.

 
Harðsnúinn ökuþór. 

 
Orðin mjög fær í að borða sjálf! 

 
Best að setja allt dótið á gólfið svo maður geti sjálfur komið sér fyrir í körfunni. 

 
Í feluleik í gluggakistunni (sem hún kastar sér síðan fram af). 

 
Ætla að bæta upp fyrir málæðið í síðustu færslu með því að setja inn nokkrar myndir. Annars er bara ekkert að frétta nema að Árni Grímur er búinn að vera með mikla nefstíflu s.l. daga, það er sko ekkert grín. Þeim sem vilja kíkja í heimsókn með blóm eða kökur er bent á að hringja á undan sér til að kanna ástand stíflunnar. Það er verra að lenda óvart á mikilli stíflu.
Svo upplifði ég alveg nýjan hlut í dag. Eða kannski bara tvo. Fór í djúpnæringar...olíusmurningar...nuddolíu...slökunarmeðferð hjá hárgreiðslumeistaranum mínum. Var í 3 klst. á stofunni og Árni Grímur var farinn að hafa áhyggjur af að hann myndi ekki þekkja mig aftur eftir þessa yfirhalningu. Kannski bara sækja glaðhlakkalegan hárgreiðslumeistara í staðinn fyrir mig. Að þessu loknu var ég svo endurnærð í höfðinu að ég ákvað að skella í mig smáslatta af Lýsi í tilefni af því að skammdegið er gengið í garð. Og, það var bara gott á bragðið! Í fyrsta skipti á ævinni... Er greinilega orðin mjög langt leidd af sólar- og næringarskorti. 

 
Að lesa með mömmu sem er hrikalegt fjör. Mannslíkaminn er heldur ekkert slor. Mjög áhugavert. 

 
Útivistardrottningin mætt til leiks. 

Nína Þorbjörg
Framfarir...framfarir...framfarir. Mín er að verða betri og betri í að koma á framfæri því sem hún vill og það nýjasta er að láta lesa fyrir sig. Hún á fullt af bókum og nú má maður ekki setjast niður án þess að hún sé mætt með eina. Þegar búið er að lesa mætir hún með næstu, og svo næstu, og svo næstu... Þegar pabbi hennar neitaði að lesa fyrir hana Línu langsokk (sökum skorts á viðeigandi þroska) kom rosalega skeifa og síðan sár og móðgaður grátur. Svo finnst henni enn þá tryllingslega gaman að láta blása sápukúlur fyrir sig. Hlær og skríkir þegar hún sér sápukúluglasið. Hún kann líka að dansa, syngja (aaaa aaaaaaaaaaa) og klifra stiga. Geri aðrir betur.
Við
Það er búið að vera svo brjálað að gera undanfarið að ég er farin að aðhyllast nýja aðferð við matseld. Hér kemur uppskriftin:
"Ég ætla að fá eina máltíð nr.1 og eina nr. 5"
"Hvað viltu drekka með þessu?"
"Coke light með báðum."
"Má bjóða þér kokteilsósu eða tómatsósu með matnum?"
"Nei takk."
"Það verða 1665 kr. í næstu lúgu takk."
Rosalega fljótlegt, tekur enga stund. Í kaupbæti fæ ég síðan almennan slappleika og síþreytu. Smjatt.
Annars ætti ég kannski ekki að vera að væla allt of mikið yfir tímaskorti. Við náðum nefnilega loksins að finna tíma til að láta skoða bílinn í dag. Húrra! Reyndar rúmu ári of seint, en er það ekki bara allt í lagi?
Ég
Alltaf að fullorðnast og jafnframt verða svona almennt hneykslaðri einstaklingur. Geri mér engan veginn grein fyrir hvort það er gott eða slæmt.
Það sem ég þoli ekki þessa dagana:
1) Nauðganir og ofbeldi. Klámvæðing.
Finnst fyrir neðan allt hvað nauðganir, ofbeldi og misnotkun virðast vera algeng hér á landi. Ekki skárra hversu slappar og ömurlegar refsingar liggja við því að brjóta svona af sér. Gefur engan vegin rétt skilaboð til ofbeldismanna. Maður er bara orðinn svo þreyttur á að þetta aukist og aukist, umræðan er endalaus, en EKKERT breytist. Þetta er sjúkt ástand. Ekki bætir úr skák að klámvæðingin, sem er botnlaus, gerir konur að tilfinningalausum hlutum og það þykir bara allt í lagi. Smástelpur lýsa sér sem "hnakkamellum" og "ljóshærðum og löglegum". Veruleg brenglun á ferðinni ef þetta þykir bara eðlilegt.
2) Hvalveiðafjaðrafokið.
Skil ekki hvað gengur að fólki út í heimi að vera að æsa sig svona mikið yfir þessum hvalveiðum, óháð því hvað mönnum annars finnst um þær. Algjör hræsni hjá Bretum að vera að setja sig á háan hest í þessu máli á meðan saklaust fólk er myrt daglega í Írak á þeirra vegum. Á ekki orð.
3) Matvælaverð og einokun.
Hvað kemur til að ég þarf að borga 800 kall fyrir lítið stykki af Parmesan? Eða blæða stórfé á 1 pakka af tómötum? Þá held ég mig frekar við McDonald´s og ríkið fær að endurgreiða mér það sem ég hef borgað í matvælatolla með því að splæsa á mig meðferð við fylgikvillum offitu og sykursýki.
4) Græðgi og hégómi.
Rosalega er maður orðinn þreyttur á lífsgæðakapphlaupinu í Íslendingu, öllum nýju bílunum og "Innlit-Útlit" íbúðunum. Hvernig væri að róa sig aðeins og eyða meiri tíma með fjölskyldunni? Jafnvel í 2 ára gömlu sófasetti staðsettu í herbergi en ekki í "rými".
5) Starfsmannastefna Landspítalans.
Ótrúlegt að menn sem eru reknir úr starfi með miklu offorsi fái ekki að snúa aftur þegar dómstólar hafa dæmt brottreksturinn ólöglegan. Hvað þá þegar enginn annar vinnustaður í landinu getur tekið við starfskraftinum. Ég held að Landspítalinn þurfi að fara að velta fyrir sér hvernig skilaboð hann er að senda til lækna framtíðarinnar. Það er best að sleppa að fara í sérgreinar þar sem eingöngu er hægt að starfa á þessum spítala, það er nefnilega ekki spennandi staða að vera algjörlega upp á stjórnendur hans kominn. Kannski landinn verði bara að mestu að vera án skurðlækna, svæfingarlækna og fleiri slíkra í framtíðinni. Eða skreppa bara til Akraness eða Akureyrar í aðgerðir.

P.S. Væri einhver til í að koma mér að sem næsta Víkverja hjá Mogganum? Finnst ég ógeðslega góður nöldrari.