Barnaland Nínu Þorbjargar

 
Rosalega var þetta meiriháttar helgi! Sit hér með nýfenginn fölbleikan litarhátt og nettan kláða/sviða hér og þar, alveg eins og lög gera ráð fyrir þegar maður kemst fyrst í tæri við sólina eftir laaanga pásu. Maður ætlar sér alltaf að gera alveg rosalega mikið úr svona helgum og að þessu sinni var stefnan tekin á Ártúnsholtið. Árnaforeldrar og Þorgerður eru í Kaupmannahöfn og sjóðandisteikjandiheiti sólpallurinn í Laxakvísl laus til notkunar. Sá mig fyrir mér á bikiní með einhvern ískaldan ávaxtadrykk, grískt salat, mangó og ananas, undir hvítri sólhlíf...og Árni Grímur kannski að nudda á manni tærnar eða eitthvað svoleiðis fínerí. Raunveruleikinn var svolítið annar, þó auðvitað ekki alslæmur. Byrjun dagsins var lituð af stressinu að koma sér út áður en sólin færi eitthvert annað...alþekkt atriði. Maður alveg á harðahlaupum að henda öllu draslinu okkar og Nínu Þorbjargar ofan í töskur, pakka niður vagni og meðfylgjandi og bruna af stað. Þurftum að koma við í Lyfju þar sem Nína Þorbjörg hefur bókstaflega aldrei verið úti í sól áður og þurfti að sjálfsögðu sólarvörn. Verður héðan í frá Miss Hawaiian Tropic heimilisins, var smurð hátt og lágt með kókoshnetuilmandi sólaráburði úr skærfjólubláum brúsa. Reyndar má hún alveg við kraftmikilli sólarvörn, er mjög hressilega gulrótarappelsínugul enn þá, bara eins og hún sé nýkomin frá Miðjarðarhafinu og miklu flottari en allir hinir.
Í Laxakvísl flatmagaði maður síðan í steikjandi hita undir hressilegum kvörtunum frá Nínu Þorbjörgu sem nennti ekki að sofa í þessu loftslagi. Veit ekki hvað við breyttum oft um aðstæður í vagninum án árangurs. Reyndum að búa til skugga með því að hlaða virki úr gasgrillinu, garðstólunum og handklæðum. Breyttum dúnpokanum í sumardúnpoka og síðan í engan dúnpoka. Settum flugnanet af og á, settum teppi af og á, tókum sokka af, peysu af og á....blablabla...þangað til að frökenin ákvað að nenna þessu veseni ekki lengur og bara sofnaði. Meira segja við frekar óásættanlegar aðstæður að mínu mati. Sumarstemningin mín samanstóð af lestri Fréttablaðsins íklædd síðum sundbuxum og gömlum óléttubol á meðan 1 stk. Trópí með appelsínubragði var drukkinn. Svoleiðis endaði sem sagt þessi bikinífantasía.
Annars upplifði Nínan alls konar nýja hluti í dag. Kíkti á gras og fífla og flugur (fannst það síðastnefnda ógisslegt). Fékk að róla (var alveg frosin og háalvarleg yfir þeim leiðindum) og sitja smá stund í sólbaði (varin í bak og fyrir með fyrrnefndri sólarvörn og sólhatti). Eins og alltaf var titringur í manni yfir þessu öllu...manni finnst barnið alltaf svo viðkvæmt og ósjálfbjarga við svona nýjar aðstæður. Hún hefur þó örugglega komist best frá þessum degi af okkur öllum...a.m.k. sýnist mér Árni Grímur vera kominn með sama flotta humarlitinn og ég...