Barnaland Nínu Þorbjargar

 

Nína Þorbjörg tók lengsta pössunarsprettinn sinn hingað til núna á laugardaginn. Ástæðan var sú að foreldrar voru boðnir í brúðkaup hjá Gísla fyrrverandi bekkjarbróður og Eddu kærustunni hans (og núverandi eiginkonu). Nínunni var smellt í Hellulandið til ömmu og afa, var þar frá 16:30 - 23:30, sem sagt alls 7 klukkustundir takk fyrir! Áður en Nína Þorbjörg fæddist fannst mér alltaf alveg agalega skrýtið hvað svona mömmutýpur gátu verið stressaðar að skilja börnin eftir einhvers staðar í lengri tíma en 5 mínútur. Var ofur-hneyksluð á því að fólk gæti ekki bara notið sín við skemmtileg tilefni án þess að vera nagandi neglur með annað augað á símanum, tilbúið að bruna í burtu við fyrsta píp frá krílinu og pössurum þess. Hélt að það hlyti að vera svo gott að komast aðeins frá og vera bara með gamla góða "fullorðna" genginu... En, æ,æ, er ég bara orðin svona mömmutýpa sjálf og ekki af rólegri gerðinni! Held að á meðan barnið er á brjósti og er meira og minna að nærast á manni allan sólarhringinn finnist manni maður einfaldlega ómissandi. Naflastrengurinn er EKKI slitinn enn. Finnst næstum eins og barnið muni barasta ekki hafa það af að vera aðskilið frá mér. Þegar allt kom til alls í þessari löngu pössun þá gekk þetta eins og í sögu og Nínan sýndi ekki minnstu merki þess að vera haldin sama aðskilnaðarkvíðanum og ég. Kláraði síðustu brjóstamjólkurbirgðirnar úr frystinum og var í stuði. Brúðkaupið var líka æðislegt, athöfnin í Bessastaðakirkju og veislan í Ými (sal Karlakórs Reykjavíkur). Mjög huggulegt að gifta sig á þessum árstíma, rökkur og kertaljósastemning í kirkjunni og í lokin hverfa brúðhjónin út í "snjókomuna" (élið). Veislan var heldur ekki af verri endanum, ítalskt hlaðborð, kórsöngur og auðvitað svakalegt skemmtiatriði í boði Árna Gríms og félaga. Grenjaði af mér mest alla augnmálninguna af hlátri. Það var líka frekar gott að geta spjallað í smá stund við vini og kunningja án þess að vera á sama tíma skemmtanamiðstöð fyrir Nínu skvísu (og þar með kannski að meðtaka svona 50% af því sem fram fer). Þetta var sem sagt virkilega fínn dagur og kunnum við brjúðhjónunum bestu þakkir fyrir skemmtunina! Til hamingju enn á ný!
Nöldurhornið: Ha ha ha, héldu menn að ég myndi gleyma að sinna nöldurhorninu??? Að þessu sinni verð ég bara að fá að lýsa hneykslun minni á hugtakinu "kynbundið ofbeldi". Veit að ég er ekki ein um þessa hneykslun, held samt að öðrum hneykslurum hljóti að finnast mikilvægt að ég lýsi hneykslun minni svona opinberlega og taki þannig undir hina almennu hneykslun. Skil bara alls ekki hvaða merkingu maður á að leggja í þetta....við hvaða kyn er þetta ofbeldi bundið???...og þá að hvaða leyti??? Er verið að tala um ofbeldi karla gegn konum, eða kvenna gegn körlum, eða ofbeldi þar sem annað kynið lúskrar á hinu en ekki þegar einstaklingar af sama kyni eiga í hlut? Er annars mjög ánægð með herferðir sem beinast gegn því að menn séu að misnota aðstöðu sína gagnvart þeim sem ekki geta borið hönd fyrir höfið sér. Væri samt til í að menn kokkuðu upp betri slagorð, takk. Dettur ekkert í hug sjálfri í augnablikinu...læt vita ef það breytist...