Barnaland Nínu Þorbjargar

Finnst svo merkilegt hvað Nína Þorbjörg er orðin stór og hvað tíminn hefur liðið hratt síðan hún fæddist. Varð einmitt hugsað til baka til fyrstu dagana hennar og hvað óendanlega mikið hefur breyst síðan þá. Verð að segja að ég hef aldrei lent í annarri eins umturnun á lífi mínu eins og 23. ágúst s.l....er bara enn að jafna mig og það verður örugglega langt þangað til manni finnst maður vera orðinn "eðlilegur" aftur. Ekkert hefði getað búið mig undir þessa svakalegu breytingu, sama hvað maður var búinn að heyra frá öðrum um svefnlausar nætur og alla þessa byndingu og vesen sem fylgir smábörnum. Held að ég hafi bara ákveðið að vera ekkert að velta mér upp úr þessu og fékk því kannski svona pínu meiri skell en margir. Sem sagt, barnið skaust í heiminn og um leið var maður kominn á allt aðra plánetu, plánetan sem maður hafði búið á í 28 ár horfin og kemur barasta ekki aftur takk. Allt í einu hætti lífið að snúast um mann sjálfan og nýr miðpunktur mættur á svæðið. Auðvitað var og er þetta fyrst og fremst ólýsanlega frábær tilfinning og besta upplifun sem ég hef lent í. Enda gekk maður á einhverju hamingjuadrenalíni í langan tíma á eftir og komst þannig í gegnum mesta ofursvefnleysi sem á mann hefur verið lagt. Eftir að stelpan fæddist gistum við með hana eina nótt í Hreiðrinu og ætluðum að hafa það svooo notalegt eftir öll átökin. Það tók akkúrat heilan dag að fæða hana, frá því eldsnemma um morgun og fram á kvöld, svo það passaði upp á hár að leggja sig og sofa vel þessa fyrstu nótt. Við mætt í þetta fína, góða rúm og litlan í spítalaplastvöggunni sinni, voða friðsæl. Jæja, um leið og ljósin voru slökkt byrjaði mín að skæla. Þetta endurtók sig síðan alveg endalaust þangað til að við neyddumst til að taka hana upp í og hafa hana á milli okkar. Nóttinni var síðan eytt í sífelldar vaknanir og vesen og því ekkert sofið að þessu sinni. Var svona nett stressuð yfir þessu, en hugsaði með mér að hún hlyti nú að gefa okkur smá svefnfrið fyrr en síðar. En, æ æ æ, endaði þetta bara með því að maður var vakandi í 2 vikur??? Ekki alveg um vísitölubarnið að ræða hér á bæ sem sefur bara og drekkur...mín vildi vaka og skoða heiminn. Flott hjá henni!
Dæmi um dagskránna fyrstu dagana (beint úr brjóstagjafadagbókinni sem við héldum):
kl.00
kl.01
kl.02 Drekka
kl.03 Drekka
kl.04
kl.05 Drekka
kl.06
kl.07
kl.08
kl.09 Drekka
kl.10
kl.11
kl.12 Drekka
kl.13 Drekka
kl.14 Drekka
kl.15
kl.16 Drekka
kl.17 Drekka
kl.18 Drekka
kl.19
kl.20 Drekka
kl.21 Drekka
kl.22
kl.23
Hver drykkja tók 30 - 60 mín., síðan þurfti að skipta á bleyjum, þvo þvott, elda og gera allt það sem maður var vanur að gera fyrir. Þegar stelpan var vakandi og ekki að drekka þá vildi hún bara láta ganga með sig um gólf. Síðan var það fyndið að þrátt fyrir þennan litla svefn þá tókst henni alltaf að vera sofandi þegar einhver kom í heimsókn til að kíkja á hana! Mjög nösk og við hljómuðum auðvitað eins og verstu kvartarar. Sem betur fer var þetta samt allt svo frábært og merkilegt að maður var hinn hressasti og æðislegt að Árni Grímur gat verið með í þessu fyrsta mánuðinn.
Núna er staðan gjörbreytt til hins betra, mín komin með fullt af hlutum til að dunda sér við þegar hún er vakandi og orðin frekar útreiknanleg með svefn og drekkutíma þannig að maður getur skipulagt sig út frá því. Veit ekki hvar ég væri án óróanna, vagnsins, ömmustólsins, leikteppisins, smábarna DVD-disksins, pappírsbleyjanna, sorphirðumannanna, uppþvottavélarinnar, þvottavélarinnar, barnabílstólsins, burðarpokans og allra þessara græja sem eru sniðnar að því að gera manni lífið auðveldara og maður lærir að nýta sér í botn. Er verulega hissa á því hvernig menn spjöruðu sig án alls þessa og fæ algjöran hroll við tilhugsunina. Skil á sama tíma líka alveg hver hlutur kvenna var í mannkynssögunni og af hverju þær hafa ekki verið eins áberandi og karlar í alls konar fínum stjórnunarstöðum, vísindastörfum og listsköpun. Barnauppeldið hefur bara tekið allan þeirra tíma og meira en það...er viss um að mæður ungra barna hafa verið svefnlausar árum saman hérna í gamla daga vegna þess að þá þurfti meira en 24 klst. í sólarhringinn til að klára allt sem þurfti að gera. Held að sú staðreynd að mannkynið er enn í fullu fjöri hér á jörðinni sé lifandi sönnun þess sem konur hafa lagt af mörkum í gegnum tíðina. Ekki slæm frammistaða...