Barnaland Nínu Þorbjargar

 

Er orðin áhugamanneskja um veður eftir að Nína Þorbjörg fæddist. Sperri alltaf eyrun þegar veðurfregnir hefjast og fylgist spennt með á netinu. Mjög skemmtileg og ný tilfinning! Ástæðan er sú að dagurinn stendur algjörlega og fellur með því hvort það viðrar til útisvefns í vagni eða ekki. Í dag var einn af þessum dögum þar sem slíkt var ekki mögulegt þrátt fyrir örvæntingarfullar tilraunir af minni hálfu. Setti vagninn út á tröppur í stormi og úrhellisdembu....agalega bjartsýn að sjálfsögðu. Neyddist síðan til að taka þetta allt til baka 15 mínútum síðar þegar það var farið að rigna í gegnum "regnslánna" á vagninum (ekki hönnuð fyrir ekta íslenskar aðstæður og ofurbörn sem sofa úti í öllum veðrum). Reyndi að plata Nínuna til að sofa í vagninum í ganginum og bjó til svona "útihermi" með því að opna glugga og hleypa þannig vindhljóði og smá regnúða inn. Mín er samt klárari en svo að hún átti sig ekki á þessu og var bara hundósátt og kvartaði hástöfum. Endaði með því, eftir mikið rugg og dudduvesen, að ég skellti bara vagninum aftur út í smástund og viti menn...stelpan sofnaði eins og skot! Ótrúlegt hvað það skiptir miklu máli að vera í alvörunni úti í alvöru óveðri! Áður en Nína Þorbjörg kom til sögunnar skildi ég alls ekki hvers vegna íslensk börn eru alltaf sett út í vagn. Í dag er þetta líflínan mín, eini möguleikinn á að hægt sé að mála sig og lesa Moggann og svona án truflunar. Þannig að maður bara kíkir á veðurspánna og ekkert múður, hún er nefnilega líka mjög nákvæm í að spá fyrir um hvernig dagurinn verður hjá okkur mæðgum.