Barnaland Nínu Þorbjargar

 

Þetta blogg er orðið skuggalega mikið um jólin...enda fátt annað að hugsa um í desember í fæðingarorlofi. Hugsa og hugsa og hugsa um jólin, en verður lítið úr verki. Brrrr...alltaf þetta jólastress, sama þótt maður eigi að heita í "fríi" (ha ha ha, þvílík kaldhæðni). Tókst að flýta verulega fyrir mér með því að panta stóran hluta gjafanna á Amazon og fá síðan hressa póstnáunga (já, barasta eins konar jólasveina) í löngum bunum með kassa fulla af gjöfum meðan ég sit á rassinum og ekkert vesen. Allt annað hefur hins vegar setið á hakanum (afgangurinn af gjöfunum, smákökur, skraut, jólatré, jólakort og þessir smámunir allir). Redda þessu í vikunni, meðfram því að skemmta Nínu Þorbjörgunni minni.
Stelpuskottið hefur hins vegar ekki setið auðum höndum ólíkt mömmunni. Á afrekaskránni þessa dagana er grautarsmakk, veltingur af maga á bak (getur sem sagt rúllað sér núna), prúðmennska í jólahlaðborðum (sjá mynd) og fyrsta veitingahúsaferðin (skellti sér á Jómfrúnna í hádeginu og horfði á mömmu gúffa í sig af jólaplattanum ógurlega). Er orðin svakalega mikill krakki, algjör lengja og dugnaðarforkur sem kann að beita báðum höndum nokkuð markvisst...geri aðrir betur!
Á meðan er ójólalega mamman sem sagt nokkuð löt og hennar helsta afrek að klára hverja jólanammipakkninguna á fætur annarri, áður en hin eiginlegu jól ganga í garð. Er núna búin að stúta tveimur Mackintosh pakkningum og heilu kílói af Nóa-konfekti (fyrir utan vínmolana...sem verða í boði fyrir gesti barasta...endilega kíkið við). Síðast en ekki síst stefnir maður hraðbyri í að fara í jólaköttinn. Var búin að sjá mig fyrir mér mjög móðurlega á aðfangadag, helst í silkikjól með víðu pilsi í stíl við dótturina eins og alvöru stelpumömmu sæmir. Æ æ æ...sjáum til...kannski þetta smelli allt á elleftu stundu.
Kveðja frá Steinunni og Nínu Þorbjörgu ofurbarni